ప్రధాన విషయమునకు వెళ్ళు

Bhagavad Gita: Chapter 8, Verse 15

మాముపేత్య పునర్జన్మ దుఃఖాలయమశాశ్వతమ్ ।
నాప్నువంతి మహాత్మానః సంసిద్ధిమ్ పరమాం గతాః ।। 15 ।।
మామ్ — నన్ను; ఉపేత్య — పొందిన తరువాత; పునః — మళ్లీ; జన్మ — పుట్టుక; దుఃఖ-ఆలయమ్ — ఈ దుఃఖములకు నిలయము లో; అశాశ్వతమ్ — తాత్కాలికమైన; న — ఉండదు; ఆప్నువంతి — పొందిన; మహా-ఆత్మానః — మహాత్ములు; సంసిద్ధిమ్ — పరిపూర్ణత; పరమాం — సర్వోత్కృష్టమైనది; గతాః — సాధించి.
Translation

BG 8.15:నన్ను పొందిన పిదప, మహాత్ములకు, ఈ దుఃఖముల నిలయము మరియు తాత్కాలికము అయిన ఈ లోకంలో పునర్జన్మ ఉండదు, ఎందుకంటే వారు సర్వోత్కృష్టమైన పరిపూర్ణతను సాధించారు.

Commentary
కీలక పదం · Key Word
దుఃఖాలయమశాశ్వతమ్ · duḥkhalayam aśāśvatam
దుఃఖాలకు నిలయం, అశాశ్వతమైన లోకం · Abode of miseries and temporary

దుఃఖాలయ అశాశ్వత లోకము — మహాత్ముల ముక్తి
పునర్జన్మ లేని పరమ ధామాన్ని చేరుకున్న ధన్యజీవులు

Leaving the Temporary World of Miseries

శ్రీకృష్ణుడు భగవత్ ప్రాప్తి పొందిన మహాత్ముల పరమ పవిత్రమైన స్థితిని ఇక్కడ వివరిస్తున్నాడు. 'నన్ను పొందిన పిదప, అత్యున్నతమైన పరిపూర్ణతను సాధించిన ఆ మహాత్ములకు... ఈ దుఃఖములకు నిలయము, మరియు అశాశ్వతమైన ఈ మర్త్య లోకంలో మరల పునర్జన్మ ఉండదు.'

భగవంతుడే స్వయంగా ఈ భౌతిక ప్రపంచానికి ఒక సర్టిఫికేట్ ఇచ్చాడు — ఇది 'దుఃఖాలయము' (దుఃఖాలకు నిలయం) మరియు 'అశాశ్వతము' (తాత్కాలికమైనది). మనం ఎంత ప్రయత్నించినా ఈ లోకంలో శాశ్వతమైన ఆనందాన్ని పొందలేము. ఇక్కడ ప్రతీ సుఖం వెనుక ఒక దుఃఖం దాగి ఉంటుంది.

ఎవరైతే భగవంతుని పట్ల అనన్య భక్తితో ఆయన సాయుజ్యాన్ని పొందుతారో, వారిని 'మహాత్ములు' అంటారు. వారు ఈ జనన మరణాల సంసార చక్రం నుండి శాశ్వతంగా విముక్తి పొంది, భగవంతుని నిత్య ధామాన్ని చేరుకుంటారు. అక్కడ వారికి ఎన్నటికీ నాశనం లేని పరమానందం లభిస్తుంది.

పరమ సంసిద్ధి (Supreme Perfection/Moksha)
భగవంతుని దివ్య ధామాన్ని చేరుకుని, జనన మరణాల చక్రం నుండి విడుదల కావడం. ఇది నిత్య శాశ్వత సచ్చిదానంద స్థితి.
భౌతిక పునర్జన్మ (Samsara/Rebirth)
మమకారాల వల్ల మళ్లీ మళ్లీ ఈ భూమిపై జన్మించడం. ఇది రోగాలు, వృద్ధాప్యం, మరణ వేదనల దుఃఖాలయంలో పడి కొట్టుకోవడం.

ఈ భౌతిక జగత్తు మన నిత్య నివాసం కాదు. ఇది జీవులను సంస్కరించడానికి దేవుడు ఏర్పాటు చేసిన ఒక కారాగారం వంటిది.

కారాగారము మరియు స్వగృహము
కారాగారంలో (జైలులో) ఖైదీలకు ఎన్నో కష్టాలు ఉంటాయి. అక్కడ ఎంత మంచి భోజనం పెట్టినా అది జైలే అవుతుంది తప్ప ఇల్లు కాదు. ఖైదీ యొక్క మంచి ప్రవర్తన చూసి శిక్ష రద్దయినప్పుడు అతను జైలు నుండి విడుదల పొంది తన స్వగృహానికి చేరుకుంటాడు. అలాగే, ఈ దుఃఖాలయమైన విశ్వం నుండి విడుదల పొంది భగవత్ ధామం అనే స్వగృహానికి చేరడమే జీవుడి నిజమైన విడుదల.

మానవ జీవితం పుట్టుకతోనే ఏడుపుతో మొదలవుతుంది. శైశవంలో నిస్సహాయత, యవ్వనంలో మానసిక సంఘర్షణలు, గృహస్థ జీవితంలో బాధ్యతల బరువు, వృద్ధాప్యంలో శారీరక దౌర్బల్యం, చివరకు మృత్యు యాతన... ఇవన్నీ ప్రతీ జీవుడూ అనుభవించాల్సిందే. ఈ బాధలన్నీ దేవుడు మనపై కోపంతో ఏర్పాటు చేసినవి కావు.

నిప్పులో చెయ్యి పెడితే కాలడం అనేది నొప్పిని కలిగిస్తుంది. ఆ నొప్పి వల్లే మనం చేతిని వెనక్కి లాక్కుంటాం. అలాగే, సంసారంలో మనకు కలిగే దుఃఖాలు మనలను హెచ్చరిస్తాయి — 'ఈ జగత్తు నీ శాశ్వత స్థానం కాదు, నీ పరమాత్మ వైపు ప్రయాణించు' అని. దుఃఖం అనేది జీవుడిని మేల్కొలిపే దివ్య సాధనం.

కీలక పాత్ర / భావన · Key Concept
మహాత్మానః · Mahātmānaḥ
మహాత్ములు — దేహాభిమానాన్ని వదిలి దైవాభిమానంలో స్థిరపడిన ఉదాత్త ఆత్మలు

భగవంతుని దివ్య సంకల్పంతో తమ మనస్సును ఏకం చేసి, సర్వభూతాలలోనూ ఆ పరమాత్ముడినే దర్శించే మహానుభావులే మహాత్ములు.

అటువంటి మహాత్ముల సాంగత్యం లభించడం వల్ల సాధారణ జీవుడు కూడా సులభంగా మాయా బంధాలను దాటి మోక్ష మార్గంలో పయనించగలడు.

📢 ఈ జ్ఞానాన్ని పంచుకోండి / Share Devotion

భగవద్గీత యొక్క అమూల్యమైన జ్ఞానాన్ని మీ బంధుమిత్రులతో పంచుకోవడం ద్వారా సనాతన ధర్మ ప్రచారంలో భాగస్వాములు అవ్వండి.

ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
భగవద్గీత 8వ అధ్యాయము - అక్షర పరబ్రహ్మ యోగం దైవిక చిత్రం