BG 8.19:బ్రహ్మ యొక్క పగలు మొదలవగానే సమస్త జీవ రాశులు పదే పదే పుట్టడం ప్రారంభమవుతుంది, మరియు బ్రహ్మరాత్రి ప్రారంభమవగానే అవి తిరిగి లయమైపోతాయి. మరల మరుసటి బ్రహ్మపగలు మొదలవగానే అవన్నీ అప్రయత్నపూర్వకంగానే వ్యక్తమవుతాయి.
భూతగ్రామః స ఏవాయం భూత్వా భూత్వా ప్రలీయతే ।
రాత్ర్యాగమేఽవశః పార్థ ప్రభవత్యహరాగమే ।। 19 ।।
రాత్ర్యాగమేఽవశః పార్థ ప్రభవత్యహరాగమే ।। 19 ।।
భూత-గ్రామః — వివిధములైన సమస్త జీవరాశి సముదాయము; సః — ఇవి; ఏవ — నిస్సందేహముగా; అయం — ఈయొక్క; భూత్వా-భూత్వా — పదేపదే పుడుతూ; ప్రలీయతే — లయమవును; రాత్రి-ఆగమే — రాత్రి పూట రాగానే; అవశః — నిస్సహాయంగా (వాటి ప్రమేయం లేకుండానే); పార్థ — అర్జునా, ప్రిథ పుత్రుడా; ప్రభవతి — వ్యక్తమవుతాయి; అహః-ఆగమే — పగలు మొదలవగానే.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
కర్మ బంధ నిస్సహాయత — భూతగ్రామ ప్రవాహము
పదే పదే జన్మిస్తూ మరణిస్తూ ప్రళయ చక్రంలో తిరిగే జీవులు
The Helplessness of Cyclic Rebirth
జీవుడి కర్మ బంధ నిస్సహాయతను భగవంతుడు ఈ శ్లోకంలో అత్యంత కరుణతో వివరిస్తున్నాడు. 'ఓ పార్థా! ఈ సమస్త జీవరాశుల సముదాయము (భూతగ్రామము), తమ పూర్వ కర్మల బంధనాలకు లోబడి, నిస్సహాయంగా పదే పదే పుడుతూ... బ్రహ్మ రాత్రి రాగానే లయమైపోతూ, మళ్లీ పగలు రాగానే అప్రయత్నంగా ఉద్భవిస్తూ ఉంటుంది.'
ఈ శ్లోకంలో 'అవశః' అనే పదం చాలా గంభీరమైనది. అంటే, జీవుడికి తన ప్రమేయం లేకుండానే, కర్మ సిద్ధాంతం చేత బలవంతంగా సృష్టి ప్రళయాల చక్రంలోకి నెట్టబడుతున్నాడు. మనం కోరుకున్నా కోరుకోకపోయినా, మన సంస్కారాలు మనకు జన్మను ఇస్తాయి.
ఈ విధంగా పదే పదే పుట్టడం, చావడం (భూత్వా భూత్వా ప్రలీయతే) అనేది సంసార బంధానికి నిదర్శనం. దీని నుండి బయటపడటానికి భగవత్ శరణాగతి తప్ప వేరే మార్గం లేదు. ఈ సత్యం గ్రహించినప్పుడే జీవుడికి ముక్తి కొరకు తీవ్రమైన తపన కలుగుతుంది.
జీవుడు తన స్వంత బుద్ధితో ఈ విశ్వ చక్రాన్ని ఆపలేడు. కేవలం కృష్ణుని పాదాలను ఆశ్రయిస్తేనే ఈ రాట్నం నుండి కిందకు దిగగలడు.
వేద శాస్త్రములు నాలుగు రకాల ప్రళయాల గురించి చెప్పారు. మొదటిది 'నిత్య ప్రళయం' — మనం రోజూ నిద్రపోవడం లేదా ప్రతిరోజూ మన శరీర కణాలు చనిపోవడం. రెండవది 'నైమిత్తిక ప్రళయం' — బ్రహ్మదేవుని రాత్రి వేళ జరిగే పాక్షిక లయం. మూడవది 'మహా ప్రళయం' లేదా 'ప్రాకృతిక ప్రళయం' — బ్రహ్మ ఆయుష్షు ముగిసి విశ్వమంతా మహావిష్ణువు దేహంలో విలీనం కావడం.
నాల్గవది 'ఆత్యంతిక ప్రళయం' — జీవుడు జ్ఞానభక్తి ద్వారా మోక్షాన్ని పొంది శాశ్వతంగా మాయా సంసారం నుండి విముక్తుడు కావడం. మొదటి మూడు ప్రళయాలలో జీవుడు నిస్సహాయంగా ప్రకృతిలో కలిసిపోతాడు, తిరిగి సృష్టి జరగగానే తన పాత వాసనలతో పుడతాడు. కేవలం ఆత్యంతిక ప్రళయంలోనే ఆత్మకు శాశ్వత స్వేచ్ఛ లభిస్తుంది.
చరాచర సృష్టిలోని క్రిమికీటకాదుల నుండి దేవతల వరకు గల సమస్త ఆత్మల సమూహాన్నే భూతగ్రామము అంటారు.
ఈ భూతగ్రామం అంతా భగవంతుని శక్తి చేతనే ఉద్భవిస్తోందని భావించి ప్రతీ జీవిపైనా దయ కలిగి ఉండటమే నిజమైన సనాతన ధర్మం.