BG 8.22:సర్వోత్కృష్ట పరమ పురుషుడే అన్నింటికన్నా సర్వోన్నతుడు. ఆయన సర్వ వ్యాప్తుడు మరియు సర్వ ప్రాణులు ఆయన యందే స్థితమై ఉన్నా, ఆయన కేవలం భక్తి చేత మాత్రమే తెలుసుకోబడుతాడు.
పురుషః స పరః పార్థ భక్త్యా లభ్యస్త్వనన్యయా ।
యస్యాంతఃస్థాని భూతాని యేన సర్వమిదం తతమ్ ।। 22 ।।
యస్యాంతఃస్థాని భూతాని యేన సర్వమిదం తతమ్ ।। 22 ।।
పురుషః — సర్వోత్కృష్ట దివ్య పరమ పురుషుడు; సః — అతడు; పరః — అత్యున్నతుడు; పార్థ — అర్జునా, ప్రిథ పుత్రుడా; భక్త్యా — భక్తి ద్వారా; లభ్యః — పొందగలము; తు — వాస్తవముగా; అనన్యయా — వేరేది ఏమి లేకుండా; యస్య — ఎవరికైతే; అంతః-స్థాని — లోపల స్థితమై ఉండి; భూతాని — ప్రాణులు; యేన — ఎవరిచేత నయితే; సర్వం — సమస్తమూ; ఇదం — ఇది; తతమ్ — వ్యాపింపబడి ఉన్నదో.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
అనన్య భక్తి వేద్యుడు — సర్వవ్యాపి పరమ పురుషుడు
సమస్త సృష్టిని వ్యాపించి తనలోనే ఉంచుకున్న దైవం
The Supreme Person Attainable by Devotion
ఆ పరమ పురుషుడిని ఎలా పొందాలో శ్రీకృష్ణుడు ఈ శ్లోకంలో అత్యంత స్పష్టంగా నిర్దేశిస్తున్నాడు. 'ఓ పార్థా! సమస్త జీవులూ ఎవరి యందు నివసిస్తున్నాయో, ఎవరి చేత ఈ జగత్తంతా వ్యాపించబడి ఉందో... ఆ పరమ పురుషుడు కేవలం అనన్య భక్తి చేత మాత్రమే పొందదగినవాడు.'
భగవంతుడు అంతటా ఉన్నాడు — ఈ సృష్టిలోని ప్రతి అణువులోనూ ఆయన నిండి ఉన్నాడు (యేన సర్వమిదం తతమ్). అదే సమయంలో సమస్త జీవులూ ఆయనలోనే నివసిస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ, ఆ సర్వవ్యాపియైన పరమాత్మ కేవలం శాస్త్ర పాండిత్యం వల్లో, లేదా యజ్ఞ యాగాదుల వల్లో లభించడు. ఆయన కేవలం నిష్కల్మషమైన, అనన్యమైన ప్రేమ (భక్తి) చేత మాత్రమే వశీకృతుడవుతాడు.
ఇక్కడ 'అనన్య' అనే పదం చాలా ముఖ్యం. అనన్య అంటే 'మరే ఇతర కోరిక లేని' అని అర్థం. భగవంతుని నుండి లౌకిక సుఖాలను కోరకుండా, కేవలం ఆయన సంతోషం కోసమే ప్రేమించడమే అనన్య భక్తి. అటువంటి ప్రేమకే పరమాత్ముడు లొంగిపోతాడు.
భగవంతుడు అంతటా ఉన్నా, భక్తి లేకపోతే ఆయన ఉనికి మనకు అనుభవంలోకి రాదు. భక్తి మాత్రమే ఆయనను సాక్షాత్కరింపజేస్తుంది.
శాండిల్య భక్తి సూత్రాలలో 'సా పరారక్తిరీశ్వరే' అని చెప్పారు — ఈశ్వరుని పట్ల ఉండే అత్యున్నతమైన, నిరంతర ప్రేమయే భక్తి. చైతన్య చరితామృతంలో 'భక్తి ముఖ నిరీక్షక కర్మ యోగ జ్ఞాన' అని పేర్కొన్నారు — అనగా కర్మ, జ్ఞాన, అష్టాంగ యోగాలు భగవత్ ప్రాప్తికి మార్గాలైనా, వీటన్నింటికీ తమ సాఫల్యం కోసం భక్తి యొక్క తోడ్పాటు అత్యవసరం.
భక్తి లేని ఏ సాధన అయినా ప్రాణం లేని శవం వంటిదని భక్తి శతకంలో జగద్గురు శ్రీ కృపాలు మహారాజ్ చెప్పారు: 'కర్మ యోగ అరు జ్ఞాన సబ, సాధన యదపి బఖాన్ పై బిను భక్తి సబఇ జను, మృతక దేహ బిను ప్రాన్.' భగవంతుడు మన హృదయాన్ని చూస్తాడు తప్ప మన సంపదనో, పాండిత్యాన్నో కాదు. శబరి ఎంగిలి పండ్లకు, విదురుని అరటి తొక్కలకు లొంగిపోయిన పరమ దయాళువు మన కృష్ణుడు.
దేవుడే నా సర్వస్వము, నా రక్షకుడు అనే భావనతో తన సర్వస్వాన్ని ఆయన పాదాల వద్ద అర్పించడమే అనన్య భక్తి.
ఈ భక్తి మార్గంలో సాగే సాధకుడిని భగవంతుడు తన కనుపాపలా కాపాడుతాడు, అతని భౌతిక, ఆధ్యాత్మిక బాధ్యతలను తానే వహిస్తాడు.