BG 8.27:ఈ రెండు మార్గముల యొక్క రహస్యం తెలిసిన యోగులు, ఓ పార్థా, ఎన్నటికీ మోహమునకు గురి కారు. కాబట్టి, సర్వదా (అన్ని సమయాల్లో) యోగములో స్థితుడవై (భగవంతునితో ఏకమై) ఉండుము.
నైతే సృతీ పార్థ జానన్యోగీ ముహ్యతి కశ్చన ।
తస్మాత్ సర్వేషు కాలేషు యోగయుక్తో భవార్జున ।। 27 ।।
తస్మాత్ సర్వేషు కాలేషు యోగయుక్తో భవార్జున ।। 27 ।।
న — కాదు; ఏతే — ఈ రెండూ; సృతీ — మార్గములు; పార్థ — అర్జునా, ప్రిథ తనయుడా; జానన్ — తెలుసుకొని; యోగీ — ఒక యోగి; ముహ్యతి — మోహమునకు లోను అగుట; కశ్చన — ఏ విధమైన; తస్మాత్ — కాబట్టి; సర్వేషు కాలేషు — ఎల్లప్పుడూ; యోగ యుక్తః — యోగములో స్థితమై ఉండి; భవ — ఉండుము; అర్జున — అర్జునా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

మోహ రహిత యోగ నిష్ఠ — సర్వవేళలా అనుసంధానము
రెండు మార్గముల మర్మము తెలిసి నిరంతర యోగములో నిలువడం
The Yogi is Never Deluded
విశ్వ మార్గాల గురించిన రహస్యాలను విన్న సాధకునికి కలిగే అద్భుతమైన ప్రయోజనాన్ని శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ వివరిస్తున్నాడు. 'ఓ పార్థా! ఈ రెండు మార్గాల యథార్థాన్ని తెలుసుకున్న ఏ యోగి కూడా ఎన్నటికీ మోహమునకు (భ్రమకు) గురి కాడు. కావున, ఓ అర్జునా! నువ్వు సర్వ కాలముల యందు యోగయుక్తుడవై (భగవంతునితో అనుసంధానమై) ఉండుము.'
ఈ శ్లోకంలో భగవంతుడు మన దైనందిన ఆధ్యాత్మిక సాధనకు ఒక గొప్ప తాళంచెవిని ఇచ్చాడు. లోకంలో ఎంతో మంది సాధకులు కొద్దిరోజులు భక్తి చేసి, మళ్లీ మాయా ప్రపంచంలో పడిపోతుంటారు. ఇలా ఉత్తర దిశగా ఒక మైలు నడిచి, మళ్లీ దక్షిణ దిశగా నాలుగు మైళ్లు నడిస్తే గమ్యాన్ని ఎప్పటికీ చేరలేము.
అందుకే భగవంతుడు 'సర్వేషు కాలేషు' — అంటే అన్ని సమయాల్లోనూ, సర్వదా యోగ నిష్ఠలో ఉండమని ఆజ్ఞాపించాడు. మనస్సును ఎప్పుడూ భగవత్ సన్నిధిలోనే ఉంచాలి. ఈ సత్యాన్ని గ్రహించిన యోగి ప్రాపంచిక ఆకర్షణలకు మోసపోడు, స్థిరమైన ప్రజ్ఞతో ముక్తి మార్గంలో సాగిపోతాడు.
నిజమైన యోగి అంటే అడవుల్లో కూర్చునేవాడు కాదు, ప్రపంచంలో ఉంటూ కూడా హృదయాన్ని దేవుడికి అర్పించేవాడు.
ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి ఇచ్చిన ఆజ్ఞ మనందరికీ వర్తిస్తుంది. 'యోగయుక్తో భవార్జున' — యోగయుక్తుడవు కావు అర్జునా. యోగము అంటే కలయిక. మన మనస్సు ఎప్పుడూ దేనికో ఒకదానికి అతుక్కుని ఉండాలి. దానిని భౌతిక వస్తువులతో కలిపితే అది 'భోగము', భగవంతునితో కలిపితే అది 'యోగము'.
మనం కార్యాలయంలో పనిచేస్తున్నా, వంట చేస్తున్నా, బజారుకు వెళ్లినా... ఆ పనులన్నింటినీ కృష్ణుని కోసమే చేస్తున్నానని భావించాలి. ఇదే నిరంతర యోగం. ఇటువంటి సమన్వయ సాధన వల్ల సాధకుడి అంతఃకరణ నిరంతరం పవిత్రంగా ఉండి, మరణ సమయంలో కూడా అప్రయత్నంగా హరినామస్మరణను ప్రసాదిస్తుంది.
మనస్సు-బుద్ధిని నిరంతరం పరమాత్ముని కళ్యాణ రూపంపై నిలిపి ఉంచే దివ్య స్థితియే యోగయుక్త స్థితి.
ఈ స్థితిని పొందిన సాధకుడు సంసారంలో తామరాకుపై నీటిబొట్టులా జీవిస్తూ, చివరకు దివ్య పరంధామాన్ని లీలాపూర్వకంగా చేరుకుంటాడు.