BG 8.7:కాబట్టి, సర్వ కాలముల యందు నన్ను స్మరిస్తూనే ఉండుము మరియు నీ కర్తవ్యమైన యుద్ధము కూడా చేయుము. నీ మనస్సు-బుద్ధి నాకు శరణాగతి చేసి సమర్పించినచో, నీవు తప్పకుండా నన్నే పొందుదువు; ఈ విషయంలో సందేహం లేదు.
తస్మాత్ సర్వేషు కాలేషు మామనుస్మర యుధ్య చ ।
మయ్యర్పితమనోబుద్ధిః మామేవైష్యస్యసంశయమ్ ।। 7 ।।
మయ్యర్పితమనోబుద్ధిః మామేవైష్యస్యసంశయమ్ ।। 7 ।।
తస్మాత్ — కాబట్టి; సర్వేషు — అన్నీ; కాలేషు — సమయాల్లో; మామ్ — నన్ను; అనుస్మర — స్మరించుము; యుధ్య — యుద్ధము చేయుము; చ — మరియు; మయి — నాకు; అర్పిత — శరణాగతి చేసి అర్పించి; మనః — మనస్సు; బుద్ధిః — బుద్ధి; మామ్ — నన్ను; ఏవ — ఖచ్చితంగా; ఏష్యసి — నీవు పొందుతావు; అసంశయః — సందేహము లేకుండా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
సర్వవేళలా హరిస్మరణ — కర్తవ్య పాలన
కర్మాయోగ సాధన ద్వారా సమరంలోనూ సమత్వ సిద్ధి
Remember God and Do Your Duty
ఈ శ్లోకం భగవద్గీత యొక్క మొత్తం ఉపదేశ సారాంశానికి గుండెకాయ వంటిది. శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ అర్జునుడికి పరమ రహస్యాన్ని ఉపదేశిస్తున్నాడు: 'కాబట్టి, నువ్వు సర్వ కాలముల యందు నన్ను స్మరిస్తూనే ఉండుము, అదే సమయంలో నీ కర్తవ్యమైన యుద్ధాన్ని కూడా నిర్వర్తించు. నీ మనోబుద్ధులను నాకు అర్పించినచో, నువ్వు నిస్సందేహంగా నన్నే చేరుకుంటావు.'
చాలామంది అనుకుంటారు — ఆధ్యాత్మిక జీవితం అంటే సంసారాన్ని వదిలేయాలని, లేదా ప్రాపంచిక పనుల వల్ల దేవుడిని స్మరించడం కుదరదని. కానీ భగవంతుడు ఇక్కడ అద్భుతమైన సమన్వయం చేసాడు. చేతులతో లోకంలో నీ కర్తవ్యం (యుద్ధం) చెయ్, కానీ హృదయంతో నన్ను స్మరించు అని చెప్తున్నాడు.
మనస్సు-బుద్ధి అనే అంతఃకరణను భగవంతునికి శరణాగతి చేసి అర్పించడమే (మయ్యర్పిత మనోబుద్ధిః) సాధనలో పరమ రహస్యం. ఇలా చేసినప్పుడు మనం చేసే ప్రతీ కర్మ భగవత్ పూజగా మారి, మనలను పాపపుణ్యాల కర్మ బంధాల నుండి విముక్తులను చేస్తుంది.
యుద్ధ రంగంలో ఉంటూ కూడా అర్జునుడు కృష్ణుడిని స్మరిస్తూ పోరాడితే, ఆ యుద్ధం పాపం కాదు, అది ఒక దివ్య యజ్ఞంగా మారుతుంది.
సంత్ కబీర్ దాస్ గారు ఒక చోట అంటారు: 'సుమిరన్ కీ సుధి యోఁ కరో, జ్యాఊఁ గాగర్ పనిహార్' — కుండను మోసే స్త్రీ లాగే నీ మనస్సును భగవంతుని యందు లగ్నం చెయ్. ఈ కర్మ యోగం ద్వారానే లౌకిక జీవితానికి, పారమార్ధిక జీవితానికి మధ్య గల గోడలు కూలిపోతాయి.
మనం కార్యాలయంలో పని చేస్తున్నా, ఇంట్లో వంట చేస్తున్నా, చదువుకుంటున్నా... ప్రతీ పనినీ 'కృష్ణార్పణమస్తు' అని చేయడం నేర్చుకోవాలి. మనస్సును క్షణకాలం కూడా ఖాళీగా ఉంచకూడదు. ఎందుకంటే ఖాళీ మనస్సు దయ్యాల నిలయం. నిరంతర స్మరణే మాయా సైన్యం (కామ క్రోధ లోభ మోహ మద మాత్సర్యాలు) మనపై దాడి చేయకుండా రక్షించే వజ్రకవచం.
మనస్సు రాగద్వేషాలకు నిలయం, బుద్ధి నిర్ణయ శక్తి. ఈ రెండింటిని భగవంతుని దివ్య సంకల్పానికి అనుగుణంగా మార్చడమే సంపూర్ణ శరణాగతి.
ఈ స్థితిని పొందిన సాధకుడిని భగవంతుడే స్వయంగా నడిపిస్తాడు, అతని యోగక్షేమాలను తానే వహిస్తానని అభయమిస్తాడు.