BG 9.16:నేనే వైదిక క్రతువును, నేనే యజ్ఞమును, మరియు పూర్వీకులకు సమర్పించే నైవేద్యమును నేనే. నేనే ఔషధ మూలికను, మరియు నేనే వేద మంత్రమును. నేనే (ఆజ్యము) నెయ్యి; నేనే అగ్ని మరియు సమర్పించే కార్యమును. ఈ జగత్తుకి, నేనే తండ్రిని; జగత్తుకి నేనే తల్లిని కూడ...
అహం క్రతురహం యజ్ఞః స్వధాహమహమౌషధమ్ ।
మంత్రోఽహమహమేవాజ్యమహమగ్నిరహం హుతమ్ ।। 16 ।।
మంత్రోఽహమహమేవాజ్యమహమగ్నిరహం హుతమ్ ।। 16 ।।
అహం — నేను; క్రతుః — వైదిక క్రతువు; అహం — నేను; యజ్ఞః — యజ్ఞము; స్వధా — నైవేద్యం; అహం — నేను; అహం — నేను; ఔషధం — ఔషధము; మంత్రః — వేద మంత్రము; అహం — నేను; అహం — నేను; ఏవ — మరియు; ఆజ్యం — నెయ్యి; అహం — నేను; అగ్నిః — అగ్ని; అహం — నేను; హుతం — సమర్పించే కార్యము;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: సమస్త యజ్ఞ యాగాదుల మూల తత్త్వం నేనే
మంత్రము, అగ్ని, హవిస్సు అంతా పరమాత్మ స్వరూపమే
The Lord as the Vedic Ritual, Sacrifice, and Sacred Offerings
భగవంతుని విశ్వరూపాన్ని మరింత స్పష్టంగా వివరిస్తూ కృష్ణ పరమాత్మ ఇక్కడ ఒక అద్భుతమైన సత్యాన్ని ప్రకటిస్తున్నాడు. 'ఓ అర్జునా! శ్రౌత యజ్ఞాలు (క్రతుః) నేనే, స్మార్త యజ్ఞాలు (యజ్ఞః) నేనే, పితృదేవతలకు సమర్పించే తర్పణాలు (స్వధా) నేనే, ఔషధ గుణాలు గల సస్యములు (ఔషధమ్) నేనే, యజ్ఞ మంత్రం (మంత్రః) నేనే, యజ్ఞంలో వేసే నెయ్యి (ఆజ్యమ్) నేనే, యజ్ఞాగ్ని (అగ్నిః) నేనే మరియు హోమ ప్రక్రియ (హుతమ్) కూడా నేనే.' సమస్త యజ్ఞ కర్మలూ కృష్ణమయమే.
Paragraph 2: వైదిక కర్మలలో ఎన్నో రకాల సామాగ్రిని ఉపయోగిస్తాం. కానీ జ్ఞాని అయినవాడు ఆ సామాగ్రిలో, ఆ ప్రక్రియలో కేవలం పరమాత్ముని ఉనికిని మాత్రమే దర్శిస్తాడు. భగవంతుడి కంటే వేరైన ఉనికి ఈ సృష్టిలో దేనికీ లేదు.
Paragraph 3: మనం రోజూ తినే ఆహారం కూడా ఒక యజ్ఞమే. ఆ ఆహారాన్ని ఉదరాగ్నిలో వేసి భగవంతునికి నివేదించడమే జీవన యజ్ఞం.
Paragraph 1: కర్మ ఎంత గొప్పదైనా దాని వెనుక భగవత్ భావన లేకపోతే అది జడమైపోతుంది.
Paragraph 2: ప్రతి క్రియను భగవత్ స్వరూపంగా చూడడమే కర్మ యోగం.
Paragraph 1: ఈ శ్లోకం భగవద్గీతలోని 4.24వ శ్లోకమైన 'బ్రహ్మార్పణం బ్రహ్మ హవిః...' అనే శ్లోకంతో సమానమైనది. సమస్త విశ్వాన్ని బ్రహ్మమయంగా దర్శించడమే అత్యుత్తమ జ్ఞానం. దీనివల్ల కర్మ బంధాలు నశిస్తాయి.
Paragraph 2: ఉపనిషత్తులు కూడా చెబుతున్నాయి - యజ్ఞంలో లభించే ఫలితాలు కూడా భగవత్ సంకల్పమే. కాబట్టి కర్తృత్వ భావనను వదిలి శరణాగతి చేయడమే ఉత్తమం.
Paragraph 1: యజ్ఞగుండంలో సమర్పించే ప్రతి ద్రవ్యమూ భగవత్ స్వరూపమే. మనం చేసే సమర్పణ భగవంతునికే చెందుతుంది. దీనివల్ల విశ్వంలో సంతులనం ఏర్పడుతుంది.
Paragraph 2: ఈ 'హుత' భావనతో మన దైనందిన జీవితంలో చేసే ప్రతి పనిని భగవంతునికి సమర్పించడం వల్ల చిత్తశుద్ధి సిద్ధిస్తుంది.