BG 9.17:నేనే వైదిక క్రతువును, నేనే యజ్ఞమును, మరియు పూర్వీకులకు సమర్పించే నైవేద్యమును నేనే. నేనే ఔషధ మూలికను, మరియు నేనే వేద మంత్రమును. నేనే (ఆజ్యము) నెయ్యి; నేనే అగ్ని మరియు సమర్పించే కార్యమును. ఈ జగత్తుకి, నేనే తండ్రిని; జగత్తుకి నేనే తల్లిని కూడ...
పితాహమస్య జగతో మాతా ధాతా పితామహః ।
వేద్యం పవిత్రమోంకార ఋక్సామ యజురేవ చ ।। 17 ।।
వేద్యం పవిత్రమోంకార ఋక్సామ యజురేవ చ ।। 17 ।।
పితా — తండ్రి; అహం — నేను; అస్య — దీని యొక్క; జగతః — జగత్తు యొక్క; మాతా — తల్లి; ధాతా — నిలిపేవాడను; పితామహః — తాత; వేద్యం — జ్ఞానము యొక్క లక్ష్యం; పవిత్రం — పవిత్రం చేసేవాడిని; ఓం-కార — పవిత్ర శబ్దము ఓం; ఋక్ — ఋగ్వేదము; సామ — సామ వేదము; యజుః — యజుర్వేదము; ఏవ — కూడా; చ — మరియు.;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: జగత్తుకు తల్లి, తండ్రి, తాత, సృష్టికర్త నేనే
తెలుసుకోదగిన పరమ పవిత్ర ప్రణవనాద ఓంకారం
The Father, Mother, Sustainer, and Syllable Om of the Universe
భగవంతునితో మనకు గల దివ్యమైన సంబంధాన్ని కృష్ణ పరమాత్మ ఈ శ్లోకంలో అత్యంత ఆత్మీయంగా వివరిస్తున్నాడు. 'ఓ అర్జునా! ఈ సమస్త జగత్తుకు తండ్రిని (పితా), తల్లిని (మాతా), పోషకుడిని (ధాతా), తాతను (పితామహః) నేనే. తెలుసుకోదగిన పరమ పవిత్ర వస్తువును, ప్రణవనాదమైన ఓంకారాన్ని నేనే. అలాగే ఋగ్వేదం, సామవేదం, యజుర్వేదం కూడా నేనే.' మన ప్రాపంచిక బంధాలన్నీ ఆ దివ్య బంధానికి నీడలు మాత్రమే.
Paragraph 2: మనం ఈ లోకంలో శారీరక తల్లిదండ్రులను ప్రేమిస్తాం, గౌరవిస్తాం. కానీ మన ఆత్మకు సనాతనమైన నిత్య తల్లిదండ్రులు ఆ భగవంతుడే. ఆయన మనకు జన్మనివ్వడమే కాక మనకు అవసరమైన గాలిని, నీటిని, ఆహారాన్ని ఇచ్చి నిరంతరం రక్షిస్తున్నాడు.
Paragraph 3: వేదాలన్నింటికీ మూలం ఓంకారం. ఆ ఓంకార నాదమే పరబ్రహ్మ స్వరూపం. ఆ శబ్దం నుండే సృష్టి అంతా ఉద్భవించింది.
Paragraph 1: భగవంతుడు మన తప్పులను క్షమించే తల్లిగా, బుద్ధిని మార్చే తండ్రిగా వ్యవహరిస్తాడు.
Paragraph 2: ఆయన సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మకు కూడా తండ్రి కాబట్టి పితామహుడు.
Paragraph 1: ఈ శ్లోకంలో 'వేద్యమ్' అనే పదం చాలా ముఖ్యం. అంటే మనం తెలుసుకోవలసిన ఏకైక పరమ సత్యం భగవంతుడే. మిగిలిన శాస్త్ర జ్ఞానమంతా కేవలం సంసార బంధాలను పెంచేదే.
Paragraph 2: ఓంకారం (ప్రణవము) వేదాల సారం. దాని జపం వల్ల మనస్సు అంతర్ముఖమై పరమాత్మ సన్నిధిని అనుభూతి చెందుతుంది. అందుకే పతంజలి యోగసూత్రాలలో 'తస్య వాచకః ప్రణవః' అని చెప్పారు.
Paragraph 1: ఓంకారం అనేది అ, ఉ, మ అనే మూడు అక్షరాల కలయిక. ఇది సృష్టి, స్థితి, లయాలకు మరియు జాగ్రత్, స్వప్న, సుషుప్తి అవస్థలకు అతీతమైన తురీయ స్థితికి ప్రతీక.
Paragraph 2: నిత్యం ప్రణవ నాదాన్ని హృదయంలో ధ్యానించడం వల్ల సమస్త మాలిన్యాలు నశించి పరమ శాంతి నెలకొంటుంది.