BG 9.24:సమస్త యజ్ఞములకు భోక్తను, ఏకైక స్వామిని నేనే. కానీ, నా ఈ యొక్క పరమేశ్వర తత్త్వమును తెలుసుకొనని వారు తిరిగి పుట్టవలసినదే.
అహం హి సర్వయజ్ఞానాం భోక్తా చ ప్రభురేవ చ ।
న తు మామభిజానంతి తత్త్వేనాతశ్చ్యవంతి తే ।। 24 ।।
న తు మామభిజానంతి తత్త్వేనాతశ్చ్యవంతి తే ।। 24 ।।
అహం — నేను; హి — నిజానికి; సర్వ — అన్ని; యజ్ఞానాం — యజ్ఞములు; భోక్తా — భోక్త; చ — మరియు; ప్రభుః — ప్రభువు; ఏవ — మాత్రమే; చ — మరియు; న — కాదు; తు — కానీ; మాం — నన్ను; అభిజానాతి — తెలుసుకుని; తత్త్వేన — దివ్య తత్త్వమును; అతః — కాబట్టి; చ్యవంతి — పడిపోతారు (సంసారములో తిరుగుతారు); తే — వారు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: సమస్త యజ్ఞాలకూ ఏకైక భోక్త, ప్రభువు పరమేశ్వరుడే
దివ్య తత్త్వాన్ని గ్రహించలేక సంసారంలో పడిపోయే జనులు
The Sole Enjoyer and Lord of All Sacrifices
దేవతల పూజలు అవిధిపూర్వకమైనవి అని ఎందుకు అన్నారో ఇక్కడ పరమాత్మ మరింత స్పష్టంగా వివరిస్తున్నాడు. 'సమస్త యజ్ఞాలకూ నేనే ఏకైక భోక్తను (భోక్తా) మరియు ప్రభువును (ప్రభుః). కానీ, జనులు నా ఈ పరమేశ్వర దివ్య తత్త్వాన్ని యథార్థంగా తెలుసుకోలేకపోతున్నారు (న తు మామభిజానంతి). అందువల్లనే వారు తిరిగి ఈ సంసార చక్రంలో పడిపోతున్నారు (చ్యవంతి).' సృష్టికి యజమానిని వదిలి సేవకుల వెంట పడడం అపసవ్య మార్గం కదా!
Paragraph 2: మనం ఏ యజ్ఞం చేసినా 'కృష్ణాయ సమర్పణమస్తు' అంటాం. అంటే అందులోని హవిస్సును స్వీకరించే పరమ పురుషుడు ఆయనే. దేవతలు కేవలం పోస్ట్‌మెన్ లాంటివారు. వారు మనం ఇచ్చిన ఉత్తరాన్ని భగవంతునికి చేరవేస్తారు తప్ప, ఆ ఉత్తరంలోని ఫలాన్ని వారే అనుభవించలేరు.
Paragraph 3: భగవంతుని దివ్య తత్త్వాన్ని తెలుసుకోవడమే జ్ఞానం. అది లేనంత కాలం జీవుడికి పతనం తప్పదు.
Paragraph 1: భగవంతుడు సమస్త సృష్టికి భోక్త, మనం ఆయన సేవకులం.
Paragraph 2: ఈ సేవా భావనను విస్మరించడమే జీవుడి అజ్ఞానం.
Paragraph 1: ఈ శ్లోకంలో 'చ్యవంతి' అనే పదానికి ఆధ్యాత్మిక పతనం అని అర్థం. స్వర్గ లోకాలకు వెళ్లినప్పటికీ, పుణ్యం అయిపోగానే తిరిగి క్రిందికి పడిపోవడమే ఈ పతనం. శాశ్వత మోక్షం కావాలంటే నేరుగా భోక్తయైన భగవంతుడినే శరణు వేడాలి.
Paragraph 2: గోపికలు కాత్యాయనీ వ్రతం చేశారు, కానీ వారి లక్ష్యం దేవి నుండి భౌతిక వరాలు పొందడం కాదు, శ్రీకృష్ణుడిని భర్తగా పొందడమే. అందుకే వారి వ్రతం నేరుగా కృష్ణుడికే చెందింది.
Paragraph 1: ఆయనే సకల యజ్ఞాలకు భోక్త. యజ్ఞాగ్నిలో వేసే ప్రతి ఆహుతి అంతిమంగా ఆయనకే చెందుతుంది. ఆయన తృప్తి చెందితే సమస్త విశ్వమూ తృప్తి చెందుతుంది.
Paragraph 2: ఈ 'యజ్ఞభోక్త' నామాన్ని స్మరిస్తూ మన దైనందిన భోజనాన్ని భగవంతునికి నివేదించి ప్రసాదంగా స్వీకరించడం వల్ల మన హృదయం పరమ పవిత్రమౌతుంది.