BG 9.25:దేవతలను పూజించే వారు దేవతల యందు జన్మిస్తారు, పితృదేవతలను ఆరాధించేవారు పితృదేవతల దగ్గరకి వెళ్తారు, భూతప్రేతములను అర్చించువారు అలాంటి వాటిల్లో పుడతారు, మరియు నా భక్తులు నన్నే చేరుకుంటారు.
యాంతి దేవవ్రతా దేవాన్ పితౄన్ యాంతి పితృవ్రతాః ।
భూతాని యాంతి భూతేజ్యా యాంతి మద్యాజినోఽపి మామ్ ।। 25 ।।
భూతాని యాంతి భూతేజ్యా యాంతి మద్యాజినోఽపి మామ్ ।। 25 ।।
యాంతి — వెళ్లెదరు; దేవ-వ్రతా: — దేవతలను పూజించేవారు; దేవాన్ — దేవతలలో; పితౄన్ — పితృ దేవతల వద్దకు; యాంతి — వెళతారు; పితృ-వ్రతాః — పితృ దేవతలను పూజించేవారు; భూతాని — భూతప్రేతముల వద్దకు; యాంతి — పోతారు; భూత-ఇజ్యాః — భూతప్రేతములను ఆరాధించేవారు; యాంతి — వెళ్లెదరు; మత్ — నా యొక్క; యాజినః — భక్తులు; అపి — మరియు; మామ్ — నా వద్దకు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: ఎవరిని పూజిస్తే వారి లోకాలకే చేరే సహజ సూత్రం
భగవద్భక్తులు మాత్రమే పొందే దివ్య శాశ్వత ధామం
Those Who Worship the Lord Reach the Lord
సృష్టిలో ఒక అద్భుతమైన చట్టం (లా) ఉంది. మనం దేనిని ధ్యానిస్తే దాని రూపంగానే మారతాం, ఎవరిని పూజిస్తే వారి వద్దకే వెళ్తాం. శ్రీకృష్ణుడు ఈ విషయాన్ని ఎంతో స్పష్టంగా వివరిస్తున్నాడు. 'ఓ అర్జునా! దేవతలను పూజించే వారు దేవతల లోకాలకు (స్వర్గానికి) వెళ్తాు. పితృదేవతలను ఆరాధించేవారు పితృలోకాలకు వెళ్తారు. భూతప్రేతాలను కొలిచేవారు భూతప్రేత జన్మలను పొందుతారు. మరియు నా భక్తులు (మద్యాజినో) నన్నే చేరుకుంటారు.' మన గమ్యస్థానాన్ని నిర్ణయించుకునే స్వేచ్ఛ మన చేతిలోనే ఉంది!
Paragraph 2: ఇక్కడ 'వ్రత' అంటే సంకల్పం మరియు సాధన. మనం దేని కోసం తీవ్రంగా ప్రయత్నిస్తామో అదే మనకు లభిస్తుంది. ధనం కోసం తపిస్తే ధన రూపంలో బంధించబడతాం, భగవంతుని కోసం పరితపిస్తే ఆయనే లభిస్తాడు.
Paragraph 3: తామస గుణం కలవారు క్షుద్ర శక్తులను, దెయ్యాలను, చేతబడులను ఆరాధిస్తారు. వారు మరణించాక ఆ క్షుద్ర లోకాలకే పోయి దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తారు. ఇది ఎంతటి దౌర్భాగ్యం!
Paragraph 1: మనం ఎవరిని కొలిస్తే వారి స్థాయి వరకే మన ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల ఉంటుంది.
Paragraph 2: పరమాత్ముని పూజించడం వల్ల మాత్రమే అత్యున్నతమైన 'పరా గతి' లభిస్తుంది.
Paragraph 1: ఈ శ్లోకంలో 'మద్యాజినః' అనే పదం చాలా ముఖ్యం. అంటే భగవంతునికి తమ సమస్తాన్ని సమర్పించే భక్తులు అని అర్థం. వారు భౌతిక సుఖాలను తృణీకరించి కేవలం హరి భక్తినే కోరుకుంటారు. అటువంటి వారు మళ్లీ జన్మించవలసిన అవసరం లేదు.
Paragraph 2: కథోపనిషత్తులో నచికేతుడు యమధర్మరాజు ఇచ్చిన స్వర్గ భోగాలను నిరాకరించి, కేవలం ఆత్మజ్ఞానాన్ని మాత్రమే కోరుకున్నాడు. అందుకే అతను అమరత్వాన్ని సాధించాడు.
Paragraph 1: మద్యాజీ అంటే తన సమస్త పూజా విధానాలను, ధ్యానాన్ని కేవలం పరమాత్మునిపైనే ఉంచేవాడు. అతని హృదయంలో భగవంతుడు తప్ప వేరే ఏ ఆలోచనలూ ఉండవు.
Paragraph 2: ఈ 'మద్యాజి' భావనతో నిత్యం భగవత్ స్మరణ చేయడం వల్ల హృదయం ఆనంద నిలయంగా మారుతుంది.