BG 9.30:పరమ పాపిష్ఠివారు అయినా సరే, నన్ను అనన్య భక్తితో పూజిస్తే, వారిని ధర్మాత్ములుగానే పరిగణించాలి, ఎందుకంటే వారు సరియైన నిర్ణయం తీసుకున్నారు కాబట్టి.
అపి చేత్సుదురాచారో భజతే మామనన్యభాక్ ।
సాధురేవ స మంతవ్యః సమ్యగ్వ్యవసితో హి సః ।। 30 ।।
సాధురేవ స మంతవ్యః సమ్యగ్వ్యవసితో హి సః ।। 30 ।।
అపి — అయినా; చేత్ — ఒకవేళ; సు-దురాచారః — పరమ పాపిష్టులు; భజతే — పూజిస్తే; మామ్ — నన్ను; అనన్య-భాక్ — అనన్య భక్తి; సాధుః — సాధువు; ఏవ — నిజముగా; సః — ఆ వ్యక్తి; మంతవ్యః — పరిగణించబడాలి; సమ్యక్ — సరియైన; వ్యవసితః — నిశ్చయంతో; హి — నిజముగా; సః — ఆ వ్యక్తి.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: పరమ పాపిష్ఠివాడైనా అనన్య భక్తితో సాధువుగా మార్పు
సరియైన నిశ్చయమే మనిషి జీవితాన్ని మార్చే దివ్య స్పర్శ
Even the Most Depraved is to be Regarded as Saintly Through Devotion
భక్తికి ఉన్న రూపాంతర శక్తి (ట్రాన్స్‌ఫార్మింగ్ పవర్) ఎంతటిదో ఈ శ్లోకంలో కృష్ణుడు పరమ కరుణతో వివరిస్తున్నాడు. 'ఒకవేళ పరమ పాపాత్ముడైనవాడు కూడా (సుదురాచారః), ఏ ఇతర ఆశలు లేకుండా అనన్య భక్తితో నన్ను కొలిస్తే, అతనిని సాధువుగానే పరిగణించవలెను (సాధురేవ స మంతవ్యః). ఎందుకంటే అతను నా శరణాగతి అనే సరియైన నిర్ణయాన్ని తీసుకున్నాడు.' భక్తి పాపిని కూడా పావనం చేస్తుంది!
Paragraph 2: లోకంలో ఒకసారి తప్పు చేసిన వాడిని సమాజం ఎల్లప్పుడూ నేరస్థుడిగానే చూస్తుంది. కానీ భగవంతుడు అలా కాదు. మనిషి తన తప్పును తెలుసుకుని, 'కృష్ణా! నేను నీవాడిని' అని అనన్యంగా శరణు వేడితే, అతని పూర్వ పాపాలన్నింటినీ భస్మం చేసి, క్షణంలో అతనిని పవిత్ర సాధువుగా మార్చేస్తాడు.
Paragraph 3: ఇక్కడ 'సమ్యగ్వ్యవసితః' అంటే బుద్ధితో సరియైన నిర్ణయం తీసుకోవడం. భగవంతుడే నా సర్వస్వమని నిశ్చయించుకోవడమే ఆ నిర్ణయం.
Paragraph 1: భక్తి అనేది నది లాంటిది, మురికి కాలువ కూడా అందులో చేరగానే గంగాజలం అయిపోతుంది.
Paragraph 2: పూర్వ పాపాలు భక్తుడి ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతికి ఆటంకం కావు.
Paragraph 1: ఈ శ్లోకంలో 'అనన్యభాక్' అనే పదం చాలా కీలకం. అంటే భగవంతుడు తప్ప వేరే ఏ ఇతర భౌతిక రక్షణలనూ ఆశ్రయించకపోవడం. ఈ నిశ్చయమే మనిషిని సాధువుగా మారుస్తుంది. పూర్వ అలవాట్లు ఇంకా కొద్దిగా మిగిలి ఉన్నప్పటికీ, వాటి ప్రభావం ఎక్కువ కాలం ఉండదు.
Paragraph 2: జగద్గురు కబీర్ దాస్, బిల్వమంగళుడు (లీలాశుకుడు), అజామీళుని జీవితాలు ఈ శ్లోకానికి సజీవ సాక్ష్యాలు. భగవన్నామ స్మరణ వారి జీవితాలను సమూలంగా మార్చివేసింది.
Paragraph 1: సాధువు అంటే కేవలం బాహ్య వేషధారణ కాదు, హృదయంలో భగవంతుని ప్రేమ నింపుకున్నవాడు. సృష్టిలోని ప్రతి జీవి పట్ల దయాభావం కలవాడు. భక్తి సాధన వల్లనే ఈ సాధుత్వ గుణం లభిస్తుంది.
Paragraph 2: సాధువుల సాంగత్యం (సత్సంగం) లభించడం వల్ల జీవుడి హృదయంలో భక్తి బీజాలు మొలకెత్తి ఆధ్యాత్మిక ప్రగతి సులువవుతుంది.