BG 9.34:ఎల్లప్పుడూ నన్నే స్మరించుము, నా పట్ల భక్తితో ఉండుము, నన్ను ఆరాధించుము, మరియు నాకు ప్రణామములు అర్పించుము. నీ మనస్సు మరియు శరీరము నాకు సమర్పించుటచే నీవు నా వద్దకు నిస్సందేహముగా వచ్చెదవు.
మన్మనా భవ మద్భక్తో మద్యాజీ మాం నమస్కురు ।
మామేవైష్యసి యుక్త్వైవమ్ ఆత్మానం మత్పరాయణః ।। 34 ।।
మామేవైష్యసి యుక్త్వైవమ్ ఆత్మానం మత్పరాయణః ।। 34 ।।
మత్-మనాః — సదా నన్నే స్మరించుము; భవ — ఉండుము; మత్ — నా యొక్క; భక్తః — భక్తుడు; మత్ యాజీ — నన్ను పూజించు వాడవు; మామ్ నమస్కురు — నాకు నమస్కరింపుము; మాం ఏవ — నన్నే ఖచ్చితముగా; ఏష్యసి — చేరుకుందువు; యుక్త్వా — నాతోనే ఏకమై; ఏవం — ఈ విధంగా; ఆత్మానం — నీ మనస్సు మరియు శరీరము; మత్-పరాయణః — నాకే అర్పితమై ఉండి.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: మన్మనా భవ మద్భక్తో మద్యాజీ మాం నమస్కురు
శరణాగతి పూర్ణ సారాంశమైన కృష్ణ పరమాత్ముని అంతిమ సందేశం
The Ultimate Equation of Devotion and Complete Surrender
ఈ అధ్యాయానికి మకుటాయమానమైన మరియు భగవద్గీత యొక్క పరమ గుహ్యమైన అంతిమ శ్లోకం ఇది. కృష్ణ పరమాత్మ అర్జునుడికి (మరియు మనందరికీ) మోక్షాన్ని పొందే నాలుగు సూత్రాల దివ్య ప్రణాళికను ఉపదేశిస్తున్నాడు. 'ఓ అర్జునా! నీ మనస్సును నా యందే లగ్నం చేయుము (మన్మనా భవ), నా భక్తుడవు కమ్ము (మద్భక్తో భవ), నన్నే పూజించుము (మద్యాజీ భవ) మరియు నాకు మాత్రమే నమస్కరించుము (మాం నమస్కురు). ఈ విధంగా నన్నే పరమ గమ్యంగా భావించి, నీ ఆత్మను నా యందే లీనం చేయడం ద్వారా నీవు నన్నే చేరుకుంటావు. ఇది సత్యం.' ఈ ఒక్క శ్లోకం ఆచరిస్తే చాలు, సంసార సాగరాన్ని లీలాపూర్వకంగా దాటవచ్చు!
Paragraph 2: ఇక్కడ 'మన్మనా' అంటే మన ఆలోచనలన్నీ కృష్ణమయం కావడం. 'మద్భక్తః' అంటే ప్రేమతో కూడిన సంబంధాన్ని పెంచుకోవడం. 'మద్యాజీ' అంటే మనం చేసే ప్రతి పూజ, కర్మ ఆయనకే అర్పించడం. 'మాం నమస్కురు' అంటే అహంకారాన్ని వదిలి ఆయన పాదాలపై శిరస్సు వంచడం.
Paragraph 3: ఈ నాలుగు సూత్రాలు సాధకుడి శరీరాన్ని, మనస్సును, బుద్ధిని మరియు ఆత్మను భగవద్ సేవలో నిమగ్నం చేస్తాయి. ఇదే పరిపూర్ణ శరణాగతి.
Paragraph 1: ఈ సాధన వల్ల మనస్సు లోని చంచలత్వం నశించి నిశ్చల సమాధి స్థితి లభిస్తుంది.
Paragraph 2: భగవంతుడే మనకు ఏకైక గమ్యస్థానమవుతాడు.
Paragraph 1: భగవద్గీతలో ఈ శ్లోకం రెండు సార్లు వస్తుంది. ఇక్కడ 9వ అధ్యాయం చివరలో, మరియు 18వ అధ్యాయంలోని మోక్షసన్యాస యోగంలో (18.65వ శ్లోకంగా). దీనిని బట్టి ఈ శ్లోకానికి గీతలో ఎంతటి మహత్తరమైన స్థానం ఉందో మనం గ్రహించవచ్చు. ఇది గీత యొక్క సారాంశం.
Paragraph 2: జగద్గురు ఆది శంకరాచార్యుల వారు, భగవద్రామానుజులు, మధ్వాచార్యులు ముగ్గురూ ఈ శ్లోకాన్ని భక్తి మరియు శరణాగతి మార్గానికి పరమ ప్రామాణికంగా స్వీకరించారు.
Paragraph 1: మత్పరాయణుడు అంటే భగవంతుడు లేని జీవితం శూన్యమని భావించి, ఆయన కోసమే జీవించే సాధకుడు. అతని సమస్త సంతోషమూ, శాంతి ఆ పరమాత్మలోనే ఉంటాయి.
Paragraph 2: ఈ 'మత్పరాయణ' భావనలో స్థిరపడడం వల్ల జీవుడు లౌకిక బంధనాల నుండి శాశ్వతంగా విముక్తుడై పరమానంద సచ్చిదానంద స్థితిని పొందుతాడు.