BG 9.6:అంతటా వీచే ప్రబలమైన గాలి కూడా, ఎల్లప్పుడూ ఆకాశంలోనే స్థితమై ఉన్నట్టు, అదే విధంగా, సర్వ ప్రాణులు కూడా ఎల్లప్పుడూ నా యందే స్థితమై ఉంటాయి.
యథాకాశస్థితో నిత్యం వాయుః సర్వత్రగో మహాన్ ।
తథా సర్వాణి భూతాని మత్స్థానీత్యుపధారయ ।। 6 ।।
తథా సర్వాణి భూతాని మత్స్థానీత్యుపధారయ ।। 6 ।।
యథా — ఎలాగైతే; ఆకాశ-స్థితః — ఆకాశంలో స్థితమై; నిత్యం — ఎల్లప్పుడూ; వాయుః — వీచేగాలి; సర్వత్ర-గః — అంతటా వీస్తూ; మహాన్ — బ్రహ్మాండమైన శక్తితో; తథా — అదే విధంగా; సర్వాణి-భూతాని — అన్ని ప్రాణులు; మత్-స్థాని — నాయందే స్థితమై ఉండి; ఇతి — ఈ విధముగా; ఉపధారయ — తెలుసుకొనుము.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: ఆకాశంలో గాలి వీచినట్లు భగవంతునిలోనే సకల చైతన్యం
ఆశ్రయం ఆయనే అయినా జీవుడికి స్వేచ్ఛా ప్రయాణం
The Analogy of Wind Existing Within the Infinite Space
పరమాత్మలో సమస్త జీవులు ఎలా నివసిస్తున్నాయో అర్జునుడికి సులభంగా అర్థం కావడం కోసం కృష్ణుడు ఒక అందమైన ఉపమానాన్ని చెబుతున్నాడు. ఆకాశంలో ప్రబలమైన గాలి నిరంతరం అంతటా వీస్తూ ఉంటుంది. ఎంత వేగంగా వీచినా గాలికి ఆకాశం కంటే వేరే ప్రత్యేక అస్తిత్వం లేదు. అది ఆకాశంలోనే పుట్టి, ఆకాశంలోనే కదులుతూ ఉంటుంది. అలాగే, సకల జీవులూ నా యందే స్థితమై ఉన్నాయి అని తెలుసుకో.
Paragraph 2: గాలికి ఆకాశం ఎలా ఆధారమో, జీవాత్మలకు భగవంతుడు అలాగే ఆధారం. జీవుడు ఏ శరీరాన్ని ధరించినా, ఏ లోకంలో తిరిగినా భగవంతుని శక్తి పరిధిని దాటి వెళ్ళలేడు.
Paragraph 3: భౌతిక పదార్థంతో మమేకమైపోయి మనల్ని మనం వేరుగా భావిస్తాం కానీ, ఆధ్యాత్మిక సత్యం ప్రకారం మనమంతా ఆయనలోనే నివసిస్తున్నాం.
Paragraph 1: గాలి కదులుతున్నా ఆకాశం నిశ్చలంగా ఉంటుంది. అలాగే జీవులు మారినా భగవంతుడు మారడు.
Paragraph 2: గాలికి ఆకాశం కంటే వేరుగా ఉనికి లేనట్లే, జీవుడికి భగవంతుని కంటే వేరుగా ఉనికి లేదు.
Paragraph 1: కృష్ణ భగవానుడు 'మత్-స్థాని' (నా యందున్నవి) అన్న పదాన్ని నాలుగవ శ్లోకం నుండి ఆరవ శ్లోకం వరకు మూడుసార్లు వాడాడు. జీవులకు భగవంతుడే పరమ ఆశ్రయమని నొక్కి చెప్పడమే దీని ఉద్దేశం. గ్రీకు పురాణాలలో భూమిని భుజాలపై మోసే అట్లాస్ కథలా కాకుండా, భగవంతుడు తన దివ్య సంకల్పంతోనే సకల బ్రహ్మాండాలను మోస్తున్నాడు.
Paragraph 2: సృష్టి అంతా ఆయన ఇచ్ఛా మాత్రంచే నడుస్తుంది, నిర్వహించబడుతుంది, లయమవుతుంది. ఈ సత్యాన్ని గ్రహించినవాడు ఎప్పుడూ ఒంటరితనాన్ని ఫీలవడు.
Paragraph 1: సమస్త విశ్వంలో వ్యాపించి, శక్తివంతంగా వీచే గాలి ఎలాగో, మన అంతఃచేతన కూడా భగవంతునిలోనే సంచరిస్తుంది. ఆయన సమస్త ప్రాణుల చలనానికి కారణమైన ప్రాణవాయువు.
Paragraph 2: శ్వాస తీసుకునే ప్రతిసారీ ఆ ప్రాణశక్తి భగవంతుని ప్రసాదమేనని తలచడం వల్ల జీవుడికి నిరంతర ధ్యాన స్థితి అలవడుతుంది.