BG 9.8:నా ప్రాకృతిక (భౌతిక) శక్తిని అధీనంలో ఉంచుకొని, ఈ అసంఖ్యాకమైన జీవ రాశులను, వాటి వాటి స్వభావాల అనుగుణంగా, మరల మరల సృష్టిచేయుచున్నాను.
ప్రకృతిం స్వామవష్టభ్య విసృజామి పునః పునః ।
భూతగ్రామమిమం కృత్స్నమ్ అవశం ప్రకృతేర్వశాత్ ।। 8 ।।
భూతగ్రామమిమం కృత్స్నమ్ అవశం ప్రకృతేర్వశాత్ ।। 8 ।।
ప్రకృతిం — ఆదిమ భౌతిక శక్తి; యాంతి — విలీనమవును; మామికామ్ — నా యొక్క; కల్ప-క్షయే — కల్పాంతరమున; పునః — మరల; తాని — వాటిని; కల్ప-ఆదౌ — కల్ప ప్రారంభమున; విసృజామి — వ్యక్తపరిచెదను; అహం — నేను;
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
Paragraph 1: మాయా శక్తిని అధీనంలో ఉంచుకుని సృష్టించే జగన్నాటక సూత్రధారి
ప్రకృతి వశంలో ఉండి కర్మ బంధనాలకు లొంగిపోయే అశక్త జీవులు
Generating the Myriad of Powerless Beings Through Material Nature
భగవంతునికి మరియు జీవునికి ఉన్న ప్రధాన వ్యత్యాసం ఈ శ్లోకంలో స్పష్టమవుతుంది. భగవంతుడు తన మాయా శక్తిని (ప్రకృతిం స్వామవష్టభ్య) తన నియంత్రణలో ఉంచుకుని ఈ సృష్టిని పదే పదే సృష్టిస్తాడు. కానీ జీవుడు మాత్రం ప్రకృతి యొక్క త్రిగుణాల (సత్వ, రజో, తమో గుణాల) ప్రభావానికి లోబడి, పరతంత్రుడై (అవశం) జన్మలు పొందుతాడు. పరమాత్మ ప్రకృతికి పాలకుడు, జీవుడు ప్రకృతికి బానిస.
Paragraph 2: జీవుడికి తన పూర్వ కర్మల సంస్కారాల వల్ల ఏ జన్మ రావాలో, ఎలాంటి దేహం లభించాలో తానే స్వయంగా నిర్ణయించుకోలేడు. ప్రకృతి శక్తులు అతనిని బలవంతంగా ఆయా జన్మల వైపునకు నెడతాయి. కానీ భగవంతుడు లీల కొరకు తన దివ్య శక్తులతో అవతరిస్తాడు.
Paragraph 3: ఈ జగన్నాటకంలో సూత్రధారి భగవంతుడైతే, పాత్రధారులం మనం. ఆయన ప్రకృతిని ఆడిస్తుంటే, మనం ప్రకృతి చేతిలో ఆటబొమ్మలుగా మారుతున్నాం.
Paragraph 1: భగవంతుడు స్వతంత్రుడు, జీవుడు పరతంత్రుడు.
Paragraph 2: జీవుడు ఈ పరతంత్రత నుండి విముక్తి పొందాలంటే ప్రకృతికి యజమానియైన భగవంతుని శరణు వేడవలసిందే.
Paragraph 1: జీవుడు తన స్వతంత్ర చిత్తాన్ని దుర్వినియోగం చేయడం వల్లే ప్రకృతికి బద్ధుడయ్యాడు. భౌతిక సౌఖ్యాలే పరమార్థం అనుకోవడం వల్ల కామ, క్రోధ, లోభాలు అనే శృంఖలాలలో చిక్కుకుపోయాడు. ఈ స్థితిని శాస్త్రాలు 'సంసార బంధం' అని పిలుస్తాయి.
Paragraph 2: శ్రీమద్భాగవతంలో కపిల ముని తన తల్లి దేవహూతికి సాంఖ్య యోగంలో ఈ ప్రకృతి పురుషుల విలక్షణ తత్త్వాన్ని ఎంతో లోతుగా వివరించాడు. భగవంతుని శరణాగతి మాత్రమే జీవునికి స్వతంత్రతను ప్రసాదిస్తుంది.
Paragraph 1: భగవంతుడు ఈ సృష్టిని ఒకే ఒక్కసారి సృష్టించి వదిలిపెట్టడు. కాలచక్రంలో లయమైన ప్రతిసారీ తిరిగి దానిని క్రమపద్ధతిలో ఆవిష్కరిస్తాడు. ఇది ఆయన అనంత కరుణకు సంకేతం, జీవులకు మోక్షాన్ని పొందే అవకాశాన్ని తిరిగి ఇవ్వడమే దీని వెనుక ఉన్న రహస్యం.
Paragraph 2: ఈ నిరంతర సృష్టి చక్రాన్ని ధ్యానించడం వల్ల మనకు ప్రకృతి యొక్క క్షణభంగురత్వం, పరమాత్ముని శాశ్వతత్వం బోధపడతాయి.