భవిష్య పురాణంలోని అత్యంత మహిమాన్విత శ్రీ ఆదిత్య స్తోత్రము.
వేగం:
(భవిష్య పురాణం నుండి గ్రహించబడిన ఈ శ్రీ ఆదిత్య స్తోత్రం సూర్య భగవానుని నామ మహిమను, ఆయన సర్వదేవతా స్వరూపాన్ని అద్భుతంగా వివరిస్తుంది. పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు: గ్రహదోష నివారణ, ఆరోగ్య ప్రాప్తి, మానసిక ధైర్యం)
నవగ్రహాణాం సర్వేషాం సూర్యాదీనాం పృథక్ పృథక్ |
పీడా చ దుస్సహా రాజన్ జాయతే సతతం నృణామ్ ॥ ౧ ॥
నవగ్రహాలన్నిటి వల్ల (నవగ్రహాణాం సర్వేషాం), సూర్యుడు మొదలైన వారి ద్వారా, వేర్వేరుగా (పృథక్ పృథక్), భరించలేని పీడ (పీడా చ దుస్సహా) ఓ రాజా! మానవులకు ఎల్లప్పుడూ కలుగుతూనే ఉంటుంది.
పీడానాశాయ రాజేంద్ర నామాని శృణు భాస్వతః |
సూర్యాదీనాం చ సర్వేషాం పీడా నశ్యతి శృణ్వతః ॥ ౨ ॥
ఆ పీడల నాశనం కొరకు (పీడానాశాయ) ఓ రాజేంద్రా! ప్రకాశవంతుడైన సూర్యుని నామాలను వినుము (నామాని శృణు భాస్వతః). సూర్యుడు మొదలైన గ్రహాలన్నిటి పీడలు ఈ నామాలను వినడం వల్ల (శృణ్వతః) నశిస్తాయి.
ఆదిత్యః సవితా సూర్యః పూషార్కః శీఘ్రగో రవిః |
భగస్త్వష్టాఽర్యమా హంసో హేలిస్తేజోనిధిర్హరిః ॥ ౩ ॥
ఆదిత్యుడు, సవిత, సూర్యుడు, పూష, అర్కుడు, వేగంగా వెళ్లేవాడు (శీఘ్రగో), రవి, భగుడు, త్వష్ట, అర్యముడు, హంస, హేలి, తేజోనిధి, హరి.
దిననాథో దినకరః సప్తసప్తిః ప్రభాకరః |
విభావసుర్వేదకర్తా వేదాంగో వేదవాహనః ॥ ౪ ॥
దిననాథుడు, దినకరుడు, ఏడు గుర్రాలు కలవాడు (సప్తసప్తిః), ప్రభాకరుడు, విభావసుడు (అగ్ని రూపం), వేదకర్త, వేదాంగము, వేదవాహనుడు.
హరిదశ్వః కాలవక్త్రః కర్మసాక్షీ జగత్పతిః |
పద్మినీబోధకో భానుర్భాస్కరః కరుణాకరః ॥ ౫ ॥
పచ్చని గుర్రాలు కలవాడు (హరిదశ్వః), కాలమునకు ముఖము వంటివాడు (కాలవక్త్రః), కర్మలకు సాక్షి, జగత్తుకు ప్రభువు (జగత్పతిః), పద్మినీ (పద్మములను) ప్రబోధించేవాడు (వికసింపజేసేవాడు), భానుడు, భాస్కరుడు, కరుణాకరుడు.
ద్వాదశాత్మా విశ్వకర్మా లోహితాంగస్తమోనుదః |
జగన్నాథోఽరవిందాక్షః కాలాత్మా కశ్యపాత్మజః ॥ ౬ ॥
పన్నెండు రూపాల ఆత్మ కలవాడు (ద్వాదశాత్మా), విశ్వకర్మ, ఎర్రని అవయవములు కలవాడు (లోహితాంగః), చీకటిని తోసివేసేవాడు (తమోనుదః), జగన్నాథుడు, అరవిందాక్షుడు (తామర కన్నులవాడు), కాలాత్మ, కశ్యపుని కుమారుడు (కశ్యపాత్మజః).
భూతాశ్రయో గ్రహపతిః సర్వలోకనమస్కృతః |
జపాకుసుమసంకాశో భాస్వానదితినందనః ॥ ౭ ॥
ప్రాణులన్నిటికీ ఆశ్రయము (భూతాశ్రయః), గ్రహములకు పతి (రాజు), సర్వలోకములచే నమస్కరించబడేవాడు, మందార పువ్వుతో సమానమైన కాంతి గలవాడు (జపాకుసుమ సంకాశః), ప్రకాశవంతుడు (భాస్వాన్), అదితికి ఆనందాన్నిచ్చే పుత్రుడు (అదితినందనః).
ధ్వాంతేభసింహః సర్వాత్మా లోకనేత్రో వికర్తనః |
మార్తాండో మిహిరః సూరస్తపనో లోకతాపనః ॥ ౮ ॥
చీకటి అనే ఏనుగుకు సింహం వంటివాడు (ధ్వాంతేభసింహః), అందరిలో ఉండే ఆత్మ (సర్వాత్మా), లోకానికి కన్ను (లోకనేత్రః), కిరణాలు విరజిమ్మేవాడు (వికర్తనః), మార్తాండుడు, మిహిరుడు, సూరుడు, తపనుడు, లోకమును తపింపజేసేవాడు (లోకతాపనః).
జగత్కర్తా జగత్సాక్షీ శనైశ్చరపితా జయః |
సహస్రరశ్మిస్తరణిర్భగవాన్భక్తవత్సలః ॥ ౯ ॥
జగత్తును చేసేవాడు (జగత్కర్తా), జగత్తుకు సాక్షి, శనీశ్వరుని తండ్రి (శనైశ్చరపితా), జయము కలవాడు, వేల కిరణముల వాడు (సహస్రరశ్మిః), తరణి (సంసారాన్ని దాటించేవాడు), భగవంతుడు, భక్తవత్సలుడు.
వివస్వానాదిదేవశ్చ దేవదేవో దివాకరః |
ధన్వంతరిర్వ్యాధిహర్తా దద్రుకుష్ఠవినాశనః ॥ ౧౦ ॥
వివస్వంతుడు, ఆదిదేవుడు, దేవతలకు దేవుడు (దేవదేవః), దివాకరుడు, ధన్వంతరి, వ్యాధులను హరించేవాడు (వ్యాధిహర్తా), తామర (దద్రు) మరియు కుష్ఠు వ్యాధులను వినాశనం చేసేవాడు.
చరాచరాత్మా మైత్రేయోఽమితో విష్ణుర్వికర్తనః |
లోకశోకాపహర్తా చ కమలాకర ఆత్మభూః ॥ ౧౧ ॥
చరాచర జీవుల ఆత్మ, మైత్రేయుడు (మిత్రభావం కలవాడు), అపరిమితుడు (అమితః), విష్ణువు, వికర్తనుడు, లోకము యొక్క శోకాన్ని అపహరించేవాడు, కమలాకరుడు (పద్మముల సమూహము వంటివాడు), తనంతట తాను ఉద్భవించినవాడు (ఆత్మభూః).
నారాయణో మహాదేవో రుద్రః పురుష ఈశ్వరః |
జీవాత్మా పరమాత్మా చ సూక్ష్మాత్మా సర్వతోముఖః ॥ ౧౨ ॥
నారాయణుడు, మహాదేవుడు, రుద్రుడు, పురుషుడు, ఈశ్వరుడు, జీవాత్మ, పరమాత్మ, సూక్ష్మమైన ఆత్మ (సూక్ష్మాత్మా), అన్ని వైపులా ముఖములు కలవాడు (సర్వతోముఖః).
ఇంద్రోఽనలో యమశ్చైవ నైరృతో వరుణోఽనిలః |
శ్రీద ఈశాన ఇందుశ్చ భౌమః సౌమ్యో గురుః కవిః ॥ ౧౩ ॥
ఇంద్రుడు, అనలుడు (అగ్ని), యముడు, నైరృతుడు, వరుణుడు, అనిలుడు (వాయువు), శ్రీదుడు (కుబేరుడు), ఈశానుడు, ఇందువు (చంద్రుడు), భౌముడు (కుజుడు), సౌమ్యుడు (బుధుడు), గురుడు, కవి (శుక్రుడు).
శౌరిర్విధుంతుదః కేతుః కాలః కాలాత్మకో విభుః |
సర్వదేవమయో దేవః కృష్ణః కామప్రదాయకః ॥ ౧౪ ॥
శౌరి (శని), విధుంతుదుడు (రాహువు), కేతువు, కాలము, కాలాత్మకమైనవాడు, విభుడు (ప్రభువు), సర్వదేవమయుడు, దేవుడు, కృష్ణుడు, కోరిన కోర్కెలను ఇచ్చేవాడు (కామప్రదాయకః).
య ఏతైర్నామభిర్మర్త్యో భక్త్యా స్తౌతి దివాకరమ్ |
సర్వపాపవినిర్ముక్తః సర్వరోగవివర్జితః ॥ ౧౫ ॥
ఎవరైతే (యః) ఈ నామములతో (ఏతైః నామభిః) మానవుడు (మర్త్యో) భక్తితో (భక్త్యా) సూర్యుడిని (దివాకరమ్) స్తుతిస్తాడో (స్తౌతి), అతడు అన్ని పాపముల నుండి విముక్తుడు (సర్వపాపవినిర్ముక్తః), అన్ని రోగముల నుండి విముక్తుడు (సర్వరోగవివర్జితః) అవుతాడు.
పుత్రవాన్ ధనవాన్ శ్రీమాన్ జాయతే స న సంశయః |
రవివారే పఠేద్యస్తు నామాన్యేతాని భాస్వతః ॥ ౧౬ ॥
అతడు పుత్రవంతుడు (పుత్రవాన్), ధనవంతుడు (ధనవాన్), శ్రీమంతుడు (శ్రీమాన్) అవుతాడు (జాయతే), ఇందులో సందేహం లేదు (స న సంశయః). ఎవరైతే (యస్తు) ఆదివారం నాడు (రవివారే) సూర్యుని యొక్క (భాస్వతః) ఈ నామాలను (ఏతాని నామాని) పఠిస్తారో (పఠేత్), …
పీడాశాంతిర్భవేత్తస్య గ్రహాణాం చ విశేషతః |
సద్యః సుఖమవాప్నోతి చాయుర్దీర్ఘం చ నీరుజమ్ ॥ ౧౭ ॥
ఇతి శ్రీభవిష్యపురాణే శ్రీ ఆదిత్య స్తోత్రమ్ ||
❓ తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు (FAQs)
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
