BG 1.21:అర్జునుడు పలికెను: ఓ అచ్యుతా! నా రథాన్ని ఇరు సైన్యాల మధ్యలో నిలిపి ఉంచండి.
అర్జున ఉవాచ ।సేనయోరుభయోర్మధ్యే రథం స్థాపయ మేఽచ్యుత ।। 21 ।।యావదేతాన్ నిరీక్షేఽహం యోద్ధుకామానవస్థితాన్ ।కైర్మయా సహ యోద్ధవ్యమ్ అస్మిన్ రణసముద్యమే ।। 22 ।।
అర్జున ఉవాచ — అర్జునుడు పలికెను; సేనయోః — సైన్యములు; ఉభయోః — రెండు; మధ్యే — మధ్యలో; రథం — రథము; స్థాపయ — నిలిపిఉంచు; మే — నా యొక్క; అచ్యుత — శ్రీ కృష్ణా, సంపూర్ణ దోషరహితుడా; యావత్ — ఎంతవరకు అయితే; ఏతాన్ — ఈ యొక్క; నిరీక్షే — చూసి; అహం — నేను; యోద్ధు-కామాన్ — యుద్ధం కొరకు; అవస్థితాన్ — నిలిపిఉన్న; కైః — ఎవరితో; మయా — నా చే; సహ — కూడి; యోద్ధవ్యమ్ — యుద్ధం చేయవలసి; అస్మిన్ — ఈ యొక్క; రణ-సముద్యమే — మహా పోరాటంలో.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

ఉభయసేనా మధ్యే — భగవత్ సేవకత్వం
రథసారథిగా సృష్టికర్త యొక్క భక్తవత్సలత్వం
Standing Between Two Armies: Srikrishna's Loving Service
రణరంగంలో అర్జునుడు తన సారథి అయిన శ్రీకృష్ణుడితో ఇలా అన్నాడు: 'ఓ అచ్యుతా, నా రథాన్ని రెండు సైన్యాల మధ్య నిలపండి.' సమస్త సృష్టిని నడిపించే పరమాత్ముడు, ఇక్కడ తన భక్తుడి ఆజ్ఞను శిరసావహించి రథాన్ని తోలే డ్రైవర్గా మారడం భగవద్గీతలోని అత్యంత మనోహరమైన ఘట్టం.
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుడు కృష్ణుడిని 'అచ్యుత' అని పిలిచాడు. అచ్యుతుడు అంటే ఎన్నటికీ పతనం లేనివాడు, తన స్థానం నుండి చలించనివాడు. అంతటి పరమేశ్వరుడు తన భక్తుడిపై గల ప్రేమతో సారథి స్థానానికి దిగివచ్చినా, ఆయన దివ్యత్వానికి ఎటువంటి లోటూ రాలేదు. భగవంతుడు తన భక్తుల ప్రేమకు ఎంతగా బానిస అవుతాడో చెప్పడానికి ఇది అద్భుతమైన ఉదాహరణ.
దేవుడు మనకు సేవకుడిగా మారడం అంటే ఆయన మనకంటే తక్కువ అని కాదు. అది ఆయన ప్రేమ యొక్క పరాకాష్ఠ. ప్రేమ ఉన్నచోట హెచ్చుతగ్గులు నశిస్తాయి.
భగవంతుడు తన భక్తుల పట్ల చూపే వాత్సల్యం అసమానమైనది. శ్రీమద్ భాగవతం మరియు ఇతర పురాణాలు భగవంతుని ఈ గుణాన్ని 'భక్తవత్సలత్వం' అని కొనియాడాయి. అర్జునుడికి కృష్ణుని భగవత్ స్వరూపం తెలుసు, అయినా వారి మధ్య ఉన్న సఖ్యభావం వల్ల కృష్ణుడిని ఆజ్ఞాపించగలిగాడు. కృష్ణుడు కూడా ఆ ఆజ్ఞను ఎంతో ఆనందంగా స్వీకరించి రథాన్ని నడిపాడు.
అర్జునుడి రథాన్ని రెండు సైన్యాల మధ్య నిలపమనడంలో ఒక వ్యూహాత్మక ఆవశ్యకత ఉంది. శత్రు సైన్యంలో ఎవరున్నారో, తానేర్పరచుకున్న వ్యూహాలు ఎలా ఉన్నాయో అర్జునుడు పరిశీలించాలనుకున్నాడు. కానీ ఈ ఉభయ సైన్యాల మధ్య ఉన్న శూన్య స్థలమే అర్జునుడి అంతరంగ మథనానికి వేదిక కాబోతోంది.
చ్యుతి అంటే పతనం. అచ్యుత అంటే ఎన్నటికీ నాశనం లేనివాడు, తన దివ్య గుణాల నుండి ఎన్నడూ జారిపోనివాడు. నిత్యుడు, సత్యుడు అయిన పరమాత్ముడు.
అర్జునుడు ఈ నామంతో కృష్ణుడిని పిలవడం ద్వారా 'నువ్వు నన్ను ఎన్నటికీ వదిలిపెట్టవు, నా పతనాన్ని నువ్వు అంగీకరించవు' అనే నమ్మకాన్ని వ్యక్తం చేశాడు. మన జీవిత రథానికి కూడా అచ్యుతుని సారథిగా చేసుకుంటే మనకు పతనం అనేది ఉండదు.