BG 1.25:భీష్ముడు, ద్రోణుడు మరియు ఇతర రాజుల సమక్షంలో, శ్రీకృష్ణుడు ఇలా పలికెను: ఓ పార్థా! ఇక్కడ సమావేశమైన కురు వంశీయులను చూడుము.
భీష్మద్రోణప్రముఖతః సర్వేషాం చ మహీక్షితామ్ ।ఉవాచ పార్థ పశ్యైతాన్ సమవేతాన్ కురూనితి ।। 25 ।।
భీష్మ — పితామహుడు భీష్ముడు; ద్రోణ — ద్రోణాచార్యుడు; ప్రముఖతః — సమక్షంలో; సర్వేషాం — అందరు; చ — మరియు; మహీ-క్షితాం — ఇతర రాజులు; ఉవాచ — పలికెను; పార్థ — అర్జునుడు, ప్రిథ తనయుడు; పశ్య — చూడుము; ఏతాన్ — ఈ యొక్క; సమవేతాన్ — చేరియున్న; కురూన్ — కురు వంశస్థులు; ఇతి — ఈ విధంగా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
కురూన్ పశ్య — మోహజనిత వీక్షణం
భీష్మ ద్రోణుల సమక్షంలో పరమాత్మ యొక్క లీలాపూర్వక ఆజ్ఞ
Behold the Kurus: Srikrishna's Divine Directive
శ్రీకృష్ణుడు రథాన్ని తెచ్చి భీష్మ పితామహుడు, ద్రోణాచార్యుడు మరియు ఇతర సమస్త రాజుల సమక్షంలో నిలిపాడు. ఆపై అర్జునుడితో చాలా లీలాపూర్వకంగా ఇలా అన్నాడు: 'ఓ పార్థా, ఇక్కడ చేరి ఉన్న ఈ కురు వంశస్థులందరినీ చూడు.'
ఈ శ్లోకంలో శ్రీకృష్ణుడి చమత్కారం మరియు లీలావిశేషం అద్భుతంగా ఆవిష్కృతమయ్యాయి. కృష్ణుడు 'శత్రువులను చూడు' అనలేదు, 'కౌరవులను చూడు' అనలేదు; ఆయన 'కురూన్ పశ్య' (కురు వంశస్థులను చూడు) అన్నాడు. ఈ మాట వినగానే అర్జునుడి మనసులో 'వీరంతా నా సొంతవాళ్లే కదా' అనే బంధుప్రీతి, మమకారం ఒక్కసారిగా మేల్కొన్నాయి. కృష్ణుడు ఉద్దేశపూర్వకంగానే అర్జునుడిలోని మోహాన్ని నిద్రలేపాడు.
కృష్ణుడు చాలా తెలివిగా రథాన్ని భీష్మ, ద్రోణుల ముందే ఆపాడు. ఎందుకంటే అర్జునుడికి ఈ ఇద్దరంటే అమితమైన గౌరవం మరియు ప్రేమ. వారిని చంపడానికి అతని మనస్సు అంగీకరించదు.
శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడిని 'పార్థ' అని సంబోధించాడు. పృథ (కుంతీదేవి) పుత్రుడైనందువల్ల అర్జునునికి ఆ పేరు వచ్చింది. కుంతీదేవి శ్రీకృష్ణుడి మేనత్త. అంటే వారిద్దరూ ఎంతటి ఆత్మీయులో గుర్తుచేయడానికి కృష్ణుడు ఆ పదాన్ని వాడాడు. భగవంతుడు మన ఆత్మీయుడు కాబట్టే ఆయన మనల్ని కష్టాలలోకి నెట్టినా, అది మన క్షేమం కోసమేనని మనం నమ్మాలి.
ఈ శ్లోకంలో కృష్ణుడి మందహాసం మరియు లీలాపూర్వక మాటలు ఒక పెద్ద సత్యాన్ని చాటుతున్నాయి. మన జీవితాల్లో కూడా ఎదురయ్యే క్లిష్ట పరిస్థితులు, ధర్మసంకటాలు అనుకోకుండా రావు; అవి భగవంతుని దివ్య సంకల్పం ద్వారా మనల్ని పరీక్షించడానికి, ఆధ్యాత్మికంగా మరింత బలపర్చడానికి వస్తాయి. అర్జునుడి పరీక్ష ఇక్కడినుంచే మొదలైంది.
పృథ (కుంతీదేవి) యొక్క కుమారుడైన అర్జునుడు. శ్రీకృష్ణునికి అత్యంత ప్రియమైన భక్తుడు, స్నేహితుడు మరియు బావమరిది.
కృష్ణుడు అర్జునుడిని 'పార్థ' అని పిలవడం ద్వారా వారి మధ్య ఉన్న మధురమైన బంధాన్ని గుర్తుచేశాడు. ఈ బంధమే అర్జునునికి గీతామృతాన్ని పొందే పరమ భాగ్యాన్ని కల్పించింది.