BG 1.29:నా శరీరమంతా వణుకుతోంది, ఒంటిపై వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకుంటున్నాయి. నా చేతి నుండి గాండీవ ధనుస్సు జారిపోతోంది, నా చర్మమంతా మంటలెక్కుతోంది.
వేపథుశ్చ శరీరే మే రోమహర్షశ్చ జాయతే ।। 29 ।।గాండీవం స్రంసతే హస్తాత్ త్వక్చైవ పరిదహ్యతే ।న చ శక్నోమ్యవస్థాతుం భ్రమతీవ చ మే మనః ।। 30 ।।నిమిత్తాని చ పశ్యామి విపరీతాని కేశవ ।న చ శ్రేయోఽనుపశ్యామి హత్వా స్వజనమాహవే ।। 31 ।।
వేపథుః — వణుకుచున్న; చ — మరియు; శరీరే — శరీరమునందు; మే — నా యొక్క; రోమ-హర్షః — వెంట్రుకలు నిక్కబోడుచుకొనుట; చ — మరియు; జాయతే — కలుగుచున్నది; గాండీవం — అర్జునుడి విల్లు; స్రంసతే — జారిపోవుతున్నది; హస్తాత్ — (నా) చేతి నుండి; త్వక్ — చర్మము; చ — మరియు; ఏవ — నిజముగా; పరిదహ్యతే — అంతటా మంటపుడుతున్నది; న చ శక్నోమి — సాధ్యము కావటంలేదు నాకు; అవస్థాతుం — స్థిరంగా ఉండుట; భ్రమతి ఇవ — తిరుగుతున్నట్టుగా; చ — మరియు; మే — నా యొక్క; మనః — మనస్సు; నిమిత్తాని — శకునములు; చ — మరియు; పశ్యామి — చూస్తున్నాను; విపరీతాని — అశుభములైన; కేశవ — శ్రీ కృష్ణ , కేశి అనే రాక్షసుడను సంహరించినవాడా; న — లేదు; చ — మరియు; శ్రేయః — మంచి; అనుపశ్యామి — చూడగలుగుతున్నాను; హత్వా — చంపటం వలన; స్వ-జనం — సొంత బంధువులను; ఆహవే — యుద్ధంలో.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

గాండీవ జారడం — ఆయుధ త్యాగం
శరీరంలో మంటలు, వణుకుతో గాండీవాన్ని విడిచిన మహావీరుడు
Gandiva Slips: Arjuna's Bow Falls from His Hand
అర్జునుని శారీరక, మానసిక విచ్ఛిన్నత పరాకాష్ఠకు చేరింది. 'నా చేతుల్లోంచి నా దివ్య ధనుస్సు గాండీవం జారిపోతోంది, నా చర్మమంతా భయంకరమైన మంటలతో కాలిపోతోంది, నా శరీరం వణుకుతోంది, కనీసం నిలబడటానికి కూడా నా వల్ల కావడం లేదు' అని కృష్ణుడితో విలపించాడు.
గాండీవం అనేది సామాన్యమైన విల్లు కాదు. అది సోమదేవుని నుండి వరుణుడికి, ఆపై అగ్నిదేవునికి చేరి, చివరకు అర్జునుడిని వరించిన దివ్య ధనుస్సు. అలాంటి అజేయ ఆయుధం అర్జునుడి చేతి నుండి జారిపోవడం అంటే, అతను సమరరంగంలో తన యుద్ధ సంకల్పాన్ని పూర్తిగా కోల్పోయాడని అర్థం. శరీరం మండిపోవడం అనేది అంతర్గత భావోద్వేగాల తీవ్రతకు నిదర్శనం.
ఆయుధం కంటే ఆయుధాన్ని పట్టుకున్న యోధుని మనశ్శక్తి ముఖ్యం. మనస్సు నిశ్చలంగా లేనప్పుడు బాహ్య శక్తులు ఏవీ పని చేయవని ఈ శ్లోకం చెప్తోంది.
అర్జునుడు ఇక్కడ పొందిన వేదన కేవలం పిరికితనం కాదు, అది లోతైన మోహజనిత శోకం. చర్మం మండిపోవడం ('త్వక్ చైవ పరిదహ్యతే') అనేది ఆధునిక కాలంలో మనం చెప్పుకునే తీవ్రమైన ఆందోళన (severe panic attack) లక్షణం. మనస్సులో రేగిన సంఘర్షణ రక్తప్రసరణను, నరాల వ్యవస్థను ఎంతగా దెబ్బతీస్తుందో ఇక్కడ వ్యాసదేవుడు అద్భుతంగా చిత్రీకరించారు.
నిలబడటానికి కూడా వీలుపడని ఈ అశక్తత, అర్జునుడి లౌకిక అహంకారాన్ని మట్టికరిపించడానికి ఉపయోగపడింది. మనం 'నేను సాధించగలను' అనే అహంకారంతో ఉన్నంతవరకు భగవత్ కృపను అనుభవించలేము. ఎప్పుడైతే మన బలహీనతను మనం ఒప్పుకుని కిందపడిపోతామో, అప్పుడు భగవంతుడు మనల్ని పైకి లేపి తన దివ్యశక్తితో నింపుతాడు. గాండీవం జారడం అనేది అర్జునుడి శరణాగతికి ఒక నాంది.
వరుణ దేవుని ద్వారా లభించిన అర్జునుని అసాధారణ విల్లు. దీని టంకార ధ్వని వింటేనే శత్రువులు గుండెలు పగిలి పారిపోతారు.
ఆ మహాధనుస్సు అర్జునుడి చేతి నుండి జారిపోవడం అతని సమర విముఖతకు పరమ ప్రతీక. కానీ కృష్ణుని గీతోపదేశం తర్వాత, ఇదే గాండీవాన్ని అర్జునుడు సరికొత్త ధర్మశక్తితో సంధించి విజయాన్ని సాధించాడు.