BG 1.30:నా మనస్సు గిరగిరా తిరుగుతున్నట్లుగా ఉంది, కనీసం నిలబడటానికి కూడా నాకు శక్తి సరిపోవడం లేదు.
వేపథుశ్చ శరీరే మే రోమహర్షశ్చ జాయతే ।। 29 ।।గాండీవం స్రంసతే హస్తాత్ త్వక్చైవ పరిదహ్యతే ।న చ శక్నోమ్యవస్థాతుం భ్రమతీవ చ మే మనః ।। 30 ।।నిమిత్తాని చ పశ్యామి విపరీతాని కేశవ ।న చ శ్రేయోఽనుపశ్యామి హత్వా స్వజనమాహవే ।। 31 ।।
వేపథుః — వణుకుచున్న; చ — మరియు; శరీరే — శరీరమునందు; మే — నా యొక్క; రోమ-హర్షః — వెంట్రుకలు నిక్కబోడుచుకొనుట; చ — మరియు; జాయతే — కలుగుచున్నది; గాండీవం — అర్జునుడి విల్లు; స్రంసతే — జారిపోవుతున్నది; హస్తాత్ — (నా) చేతి నుండి; త్వక్ — చర్మము; చ — మరియు; ఏవ — నిజముగా; పరిదహ్యతే — అంతటా మంటపుడుతున్నది; న చ శక్నోమి — సాధ్యము కావటంలేదు నాకు; అవస్థాతుం — స్థిరంగా ఉండుట; భ్రమతి ఇవ — తిరుగుతున్నట్టుగా; చ — మరియు; మే — నా యొక్క; మనః — మనస్సు; నిమిత్తాని — శకునములు; చ — మరియు; పశ్యామి — చూస్తున్నాను; విపరీతాని — అశుభములైన; కేశవ — శ్రీ కృష్ణ , కేశి అనే రాక్షసుడను సంహరించినవాడా; న — లేదు; చ — మరియు; శ్రేయః — మంచి; అనుపశ్యామి — చూడగలుగుతున్నాను; హత్వా — చంపటం వలన; స్వ-జనం — సొంత బంధువులను; ఆహవే — యుద్ధంలో.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

మనఃభ్రమణం — అశుభ శకునాలు
రథంపై నిలిచిన అర్జునుని తీవ్ర అయోమయం మరియు కలవరం
My Mind is Reeling: Arjuna Sees Inauspicious Omens
అర్జునుని మానసిక గందరగోళం మరింత పెరిగింది. 'కృష్ణా, నా మనస్సు తిరుగుతున్నట్టుగా ఉంది, నా బుద్ధి ఏమీ పని చేయడం లేదు. చుట్టూ అంతా విపరీతమైన అశుభ శకునాలే కనిపిస్తున్నాయి. ఈ రణరంగంలో నిలబడటానికి కూడా నా కాళ్లు సహకరించడం లేదు' అని తన మనోవేదనను కృష్ణుడి ముందు ఆవిష్కరించాడు.
ఇక్కడ అర్జునుడు బాహ్యంగా కనిపించే పక్షుల అరుపులు, ప్రకృతిలోని మార్పులను అశుభ శకునాలుగా భావిస్తున్నాడు. కానీ నిజానికి శకునాలు బయట లేవు, అతని స్వంత మనస్సులోనే ఉన్నాయి. మనస్సు కలత చెందినప్పుడు అంతా విపరీతంగానే, చెడుగానే కనిపిస్తుంది. ధర్మ రక్షణ కోసం వచ్చిన వాడికి అశుభ శకునాల భయం ఉండకూడదు, కానీ మోహం అతని వివేకాన్ని కప్పేసింది.
అర్జునుడి మనోభ్రమణం అతనికి కాలం కాని కాలంలో వైరాగ్యాన్ని కలిగించింది. ఇంద్రియ సంయోగం వల్ల కలిగే సుఖదుఃఖాల అనిత్యతను ఆయన ఈ సమయంలో గుర్తించలేకపోయాడు.
అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుడిని 'కేశవ' అని పిలిచాడు. కేశవ అంటే కేశి అనే గుర్రపు రాక్షసుడిని సంహరించినవాడు అని ఒక అర్థం. కేశవ అంటే 'క' (బ్రహ్మ), 'ఈశ' (శివుడు) లతో కూడిన సకల సృష్టికి అధిపతి అయిన విష్ణువు అని మరొక లోతైన అర్థం. అర్జునుడు తన మనోవిషాదాన్ని సృష్టికర్తకే అప్పగిస్తూ, తనను ఈ మోహ చక్రం నుండి బయటపడేయాలని పరోక్షంగా వేడుకుంటున్నాడు.
మన జీవితంలో కూడా బుద్ధి గందరగోళానికి గురైనప్పుడు, మనకు అన్ని విషయాలలోనూ అపజయాలు, ప్రతికూల శకునాలే ఎదురవుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. ఆ సమయంలో మన కళ్లజోడు మురికిగా ఉందని గ్రహించకుండా బయటి ప్రపంచాన్ని తిట్టుకుంటూ ఉంటాము. కృష్ణ పరమాత్మ అర్జునుడి మనస్సు అనే అద్దానికి పట్టిన మురికిని గీతోపదేశం ద్వారా తుడిచివేసి, సత్యాన్వేషణ వైపు నడిపించాడు.
కేశి అను రాక్షసుడిని వధించినవాడు. బ్రహ్మ మరియు రుద్రులను తన ఆధీనంలో ఉంచుకునే జగత్కారణుడైన పరమాత్ముడు.
అర్జునుడు కృష్ణుడిని 'కేశవ' అని పిలవడం వెనుక, 'నన్ను ఆవరించిన ఈ మోహ రాక్షసుడిని కూడా నువ్వే సంహరించు' అనే అంతర్గత శరణాగతి సందేశం దాగి ఉంది. భగవంతుడు మన శోకహర్త కాగలడని దీనివల్ల స్పష్టమవుతుంది.