BG 1.32:ఓ కృష్ణా! నాకు విజయము వద్దు, రాజ్యము వద్దు, సుఖాలు అసలే వద్దు. ఓ గోవిందా! మనకు ఈ రాజ్యంతో గానీ, భోగాలతో గానీ, చివరకు ఈ జీవితంతో గానీ ఏం ప్రయోజనం?
న కాంక్షే విజయం కృష్ణ న చ రాజ్యం సుఖాని చ ।కిం నో రాజ్యేన గోవింద కిం భోగైర్జీవితేన వా ।। 32 ।।యేషామర్థే కాంక్షితం నో రాజ్యం భోగాః సుఖాని చ ।త ఇమేఽవస్థితా యుద్ధే ప్రాణాంస్త్యక్త్వా ధనాని చ ।। 33 ।।
న కాంక్షే — నేను కోరుకోవటంలేదు; విజయం — గెలుపు; కృష్ణ — కృష్ణా; న చ రాజ్యం — రాజ్యము కూడా వద్దు; సుఖాని చ — సంతోషములు కూడా; కిం — ఏమిటి; నః — మనకు; రాజ్యేన — రాజ్యముతో; గోవింద — కృష్ణ, ఇంద్రియములకు సుఖము నిచ్చేవాడా, ఆవులంటే ఇష్టమైన వాడా; కిం — ఏమిటి; భోగైః — విలాసములు; జీవితేన — జీవితము; వా — లేదా; యేషామ్ అర్థే — ఎవరి కోసమైతే; కాంక్షితం — కోరుకున్నామో; నః — మా చేత; రాజ్యం — రాజ్యము; భోగాః — విలాసములు; సుఖాని — సంతోషము; చ — ఇంకా; తే — వారు; ఇమే — వీరును; అవస్థితా — నిలిచిఉన్న; యుద్ధే — యుద్ధం కొరకు; ప్రాణాన్ — ప్రాణాలను; త్యక్త్వా — వదులుకొనటానికి; ధనాని — ధనము; చ — కూడా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
వైరాగ్య భ్రాంతి — భోగ విరక్తి
రాజ్యం, సుఖాలపై కలిగిన మిథ్యా విరక్తి
The Illusion of Renunciation: Rejecting Victory and Kingdom
అర్జునుడు తీవ్రమైన విరక్తితో కృష్ణుడితో ఇలా అంటున్నాడు: 'ఓ కృష్ణా! నాకు ఈ యుద్ధంలో విజయం వద్దు, రాజ్యం వద్దు, లౌకిక సుఖాలు అసలే వద్దు. అసలు ఈ రాజ్యంతో గానీ, భోగాలతో గానీ, చివరకు ఈ జీవితంతో గానీ మనకు లభించే ప్రయోజనం ఏముంది?'
పైకి చూస్తే అర్జునుడు చాలా గొప్ప యోగి వలె, వైరాగ్య భావనతో మాట్లాడుతున్నట్లు కనిపిస్తుంది. కానీ, ఇది నిజమైన వైరాగ్యం కాదు, అది కేవలం భయం మరియు మోహం వల్ల కలిగిన మిథ్యా వైరాగ్యం. బంధువులను చంపవలసి వస్తోందనే ఆందోళనతో, అతను గెలవడమే తప్పు అని భావిస్తూ, లౌకిక విషయాలపై విరక్తిని ప్రకటిస్తున్నాడు. నిజమైన వైరాగ్యం జ్ఞానం నుండి పుడుతుంది, కానీ అర్జునుడి వైరాగ్యం అజ్ఞానంలో నుండి పుట్టింది.
అర్జునుడు గోవిందుడిని (కృష్ణుడిని) సంబోధిస్తూ, లౌకిక సుఖాలను తిరస్కరించడం అతని తాత్కాలిక మానసిక గందరగోళానికి పరమ ప్రతీక.
ఈ శ్లోకం మానవ జీవితంలో ఎదురయ్యే ఒక విచిత్రమైన భ్రమను తెలియజేస్తుంది. పరీక్ష సరిగ్గా రాయలేమని భయపడే విద్యార్థి 'నాకు అసలు చదువే వద్దు, మార్కులు వద్దు, నేనొక సన్యాసిగా మారిపోతాను' అనడం నిజమైన వైరాగ్యం కాదు, అది పరీక్ష పట్ల గల భయం. అర్జునుడు కూడా క్షత్రియ ధర్మాన్ని పాటించడానికి భయపడి, రాజ్యం వద్దు అనుకుంటూ సన్యాసి వలె మాట్లాడుతున్నాడు.
శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడి ఈ బలహీనతను చాలా నిశితంగా గమనించాడు. అందుకే ఆయన అర్జునుడి ఈ మాటలకు వెంటనే స్పందించకుండా, అతని మనసును మరింత విశ్లేషించుకునే అవకాశం ఇచ్చాడు. మన హృదయంలోని దురాశ, భయం పూర్తిగా బయటకు వచ్చినప్పుడే, భగవత్ కృపతో ఆత్మజ్ఞానాన్ని పొందడానికి రంగం సిద్ధమవుతుంది.
గో అంటే ఇంద్రియములు లేదా ఆవులు, వింద అంటే ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడు. సమస్త జీవుల ఇంద్రియాలకు పరమ శాంతిని, ఆనందాన్ని ప్రసాదించే లక్ష్మీపతి.
అర్జునుడు కృష్ణుడిని 'గోవిందా' అని పిలవడం ద్వారా, తన మనస్సు, ఇంద్రియాలు తీవ్రమైన వేదనలో ఉన్నాయని, వాటికి శాంతిని ప్రసాదించవలసిందిగా ఆక్రోశించాడు. గోవిందుడు మన ఇంద్రియాలను నియంత్రించి పరమానందాన్ని ప్రసాదించగలడు.