BG 1.35:ఓ మధుసూదనా! వారు నన్ను సంహరించినా సరే, నేను మాత్రం వారిని చంపడానికి ఇష్టపడను. చివరకు ముల్లోకాల ఆధిపత్యం లభించినా సరే, ఈ భూమండలం కొరకు నా స్వజనులను చంపను.
ఆచార్యాః పితరః పుత్రాస్తథైవ చ పితామహాః ।మాతులాః శ్వశురాః పౌత్రాః శ్యాలాః సంబంధినస్తథా ।। 34 ।।ఏతాన్న హంతుమిచ్ఛామి ఘ్నతోఽపి మధుసూదన ।అపి త్రైలోక్యరాజ్యస్య హేతోః కిం ను మహీకృతే ।। 35 ।।
ఆచార్యాః — గురువులు; పితరః — తండ్రులు (పిన తండ్రులు, పెద తండ్రులు); పుత్రాః — కుమారులు; తథా — ఇంకా; ఏవ — వాస్తవంగా; చ — మరియు; పితామహాః — తాతలు; మాతులాః — మేనమామలు; శ్వశురాః — మామలు; పౌత్రాః — మనుమలు; శ్యాలాః — బావ-బావమరుదులు; సంబంధినాః — బంధువులు; తథా — కూడా; ఏతాన్ — వీరు; న హంతుమ్ ఇచ్ఛామి — చంపుటకు నాకు ఇష్టంలేదు; ఘ్నతః — చంపబడి; అపి — అయినప్పటికీ; మధుసూదన — శ్రీ కృష్ణ, మధు అనే రాక్షసుడను సంహరించినవాడా; అపి — అయినప్పటికీ; త్రై-లోక్య-రాజ్యస్య — ముల్లోకములపై అధిపత్యం; హేతోః — కొరకు; కిం ను — ఎం చెప్పాలి? మహీ-కృతే — భూమండలము కొరకు.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
త్రైలోక్యరాజ్యం — విరాట్ వైరాగ్యం
ముల్లోకాల ఆధిపత్యం ఇచ్చినా గురువులను సంహరించననే సంకల్పం
The Sovereignty of Three Worlds: Rejecting Empire for Duty
అర్జునుడు తన ప్రతిజ్ఞను అత్యంత దృఢంగా ప్రకటిస్తున్నాడు: 'ఓ మధుసూదనా! నన్ను వారు సంహరించినా సరే, నేను మాత్రం వారిపై ఆయుధం ఎత్తను. కేవలం ఈ భూమండలం కోసమే కాదు, చివరకు ముల్లోకాలకు ఆధిపత్యం ఇస్తానన్నా సరే నా స్వజనులను, గురువులను చంపడానికి నా మనస్సు ఒప్పుకోదు.'
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుడిని 'మధుసూదనుడు' (మధు అనే రాక్షసుడిని సంహరించినవాడు) అని సంబోధించాడు. కౌరవులు మధు రాక్షసుని వంటి క్రూరులైనా, వారిని చంపడం వల్ల లభించే ముల్లోకాల రాజ్యం కంటే తన ధార్మిక విలువలనే అర్జునుడు గొప్పగా భావించాడు. ఈ వాదన పైకి చాలా ఉదాత్తంగా అనిపించినా, అది క్షత్రియ ధర్మానికి మరియు సమాజ రక్షణకు తీవ్ర విరుద్ధమైనది.
అర్జునుడు ముల్లోకాల రాజ్యాన్ని కూడా తృణీకరిస్తున్నట్లు మాట్లాడాడు. ఇది అతని నైతిక నిష్ఠను చాటుతున్నా, అది కర్తవ్యపాలన నుండి పారిపోవడానికి కల్పించుకున్న ఒక మిథ్యా వైరాగ్య సాకు మాత్రమే.
మధుసూదనుడు సృష్టిలోని చెడును నశింపజేసేవాడు. అర్జునుడు కృష్ణుడిని ఆ నామంతో పిలుస్తూ 'కృష్ణా, నువ్వు రాక్షసులను చంపావు, కానీ వీరు రాక్షసులు కారు, నా కుటుంబ సభ్యులు' అని గుర్తుచేస్తున్నాడు. కానీ కృష్ణుడి దృష్టిలో ఎవరైతే అధర్మ మార్గంలో ఉండి లోకకల్యాణానికి విఘాతం కలిగిస్తారో వారంతా రాక్షస సమానులే. వారిని శిక్షించడం సామాజిక బాధ్యత.
ముల్లోకాల రాజ్యాన్ని తిరస్కరించడం అర్జునుని గొప్ప మనస్తత్వాన్ని చూపిస్తున్నా, రణరంగంలో అది ఒక పెద్ద బలహీనత. మనం సమాజంలో శాంతిని కోరుకున్నప్పుడు అశాంతిని కలిగించే శక్తులను నిర్దాక్షిణ్యంగా అణచివేయాలి. లౌకిక విలువల కంటే సమాజ హితం, విశ్వధర్మం ఎల్లప్పుడూ సమున్నతమైనవని భగవద్గీత నిరూపిస్తుంది.
మధు అను భయంకర రాక్షసుడిని సంహరించిన పరమాత్ముడు. సమస్త దుష్ట శక్తులను అణచివేసే విశ్వ సంరక్షకుడు.
అర్జునుడు ఈ నామంతో కృష్ణుడిని సంబోధించి తన మనసులోని సంఘర్షణను వ్యక్తం చేశాడు. మనలోని మోహం, అజ్ఞానం అనే రాక్షసులను కూడా ఈ మధుసూదనుడే సంహరించి ఆత్మజ్ఞానాన్ని ప్రసాదించగలడు.