Bhagavad Gita: Chapter 1, Verse 36

పాప భీతి — ఆతతాయ దోషం
అధర్మ శక్తులను సంహరిస్తే పాపం చుట్టుకుంటుందనే అజ్ఞానం
The Fear of Sin: Slaying the Aggressors (Atatayi)

అర్జునుడు ధర్మశాస్త్రాల ఆధారంగా కృష్ణుడితో వాదిస్తున్నాడు: 'ఓ జనార్దనా! ఈ ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులు ఆతతాయీలు (అతి ఘోరమైన నేరాలు చేసిన దుష్టులు) అనడంలో సందేహం లేదు. అయినప్పటికీ, వారిని సంహరించడం వల్ల మనకు పాపం తప్పకుండా చుట్టుకుంటుంది. వారిని చంపి మనం ఎలా సంతోషంగా ఉండగలము?'

శాస్త్రాల ప్రకారం ఆతతాయీలు అంటే ఆరు రకాల ఘోర పాపాలు చేసినవారు: 1. విషమిచ్చినవాడు, 2. ఇల్లు తగలబెట్టినవాడు, 3. ఆయుధంతో దాడి చేసినవాడు, 4. ధనాన్ని అపహరించినవాడు, 5. భూమిని లాక్కున్నవాడు, 6. పరస్త్రీని హరించినవాడు. కౌరవులు ఈ ఆరు నేరాలనూ పాండవుల పట్ల చేశారు కాబట్టి వారు ఖచ్చితంగా శిక్షార్హులైన ఆతతాయీలే. వారిని సంహరించడంలో ఎలాంటి పాపం లేదని శాస్త్రాలు చెప్తున్నా, అర్జునుడు మోహవశం చేత వారిని చంపితే పాపం వస్తుందని భయపడుతున్నాడు.

అర్జునుడు కృష్ణుడిని 'జనార్దనుడు' అని పిలిచాడు. జనార్దనుడు అంటే సమస్త జనుల రక్షణను, పోషణను చూసుకునేవాడు మరియు దుష్టులను దండించేవాడు. అర్జునుడు ఈ నామంతో 'ఓ జనార్దనా! నువ్వే అందరినీ రక్షించేవాడివి కదా, మరి ఈ యుద్ధం ద్వారా ఇంత మంది నాశనానికి నువ్వు ఎలా అంగీకరిస్తున్నావు?' అని ప్రశ్నిస్తున్నాడు. కానీ కృష్ణ పరమాత్ముడు దుష్టశిక్షణ ద్వారానే నిజమైన రక్షణను చేకూరుస్తాడని అర్జునుడు మరిచిపోయాడు.

జీవితంలో మనం ఒక్కోసారి ధర్మసంకటంలో చిక్కుకున్నప్పుడు ఏది పాపమో, ఏది పుణ్యమో నిర్ణయించుకోలేకపోతుంటాము. బాహ్యంగా హింసగా కనిపించేది కూడా లోపల సమాజ హితం కోసం చేసినప్పుడు అది పరమ పుణ్యమే అవుతుంది. యుద్ధం చేయడం అర్జునుడికి ఒక విధి, అది అతని వ్యక్తిగత ద్వేషంతో చేస్తున్నది కాదు, అది ధర్మస్థాపన కోసం భగవంతుడు నడిపిస్తున్న ఒక మహా యజ్ఞం.