BG 1.37:కాబట్టి, మన బంధువులైన ధృతరాష్ట్ర కుమారులను, స్నేహితులను చంపడం మనకు తగదు. ఓ మాధవా! మన సొంత వారినే చంపుకుని మనం ఎలా సుఖంగా ఉండగలము?
నిహత్య ధార్తరాష్ట్రాన్నః కా ప్రీతిః స్యాజ్జనార్దన ।పాపమేవాశ్రయేదస్మాన్ హత్వైతానాతతాయినః ।। 36 ।।తస్మాన్నార్హా వయం హంతుం ధార్తరాష్ట్రాన్ స్వబాంధవాన్ ।స్వజనం హి కథం హత్వా సుఖినః స్యామ మాధవ ।। 37 ।।
నిహత్య — చంపటంవలన; ధార్తరాష్ట్రాన్ — ధృతరాష్ట్ర తనయులను; నః – మన; కా — ఏమిటి? ప్రీతిః — సంతోషము; స్యాత్ — కలుగును; జనార్దన — శ్రీ కృష్ణా, అందరి జనులను పోషించేవాడా; పాపమ్ — పాపము; ఏవ — తప్పక; ఆశ్రయేత్ — ప్రాప్తిస్తుంది; అస్మాన్ — మనకు; హత్వా — చంపుట వలన; ఏతాన్ — వీరందరూ; ఆతతాయినః — దూకుడు గల దుష్టులను; తస్మాత్ — కాబట్టి; న — ఎప్పుడూ లేదు; అర్హాః — అర్హత; వయం — మనము; హంతుం — చంపటానికి; ధార్తరాష్ట్రాన్ — ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులను; స్వ-బాంధవాన్ — స్వజనులతో కూడి; స్వ-జనం — బంధువులు; హి — తప్పకుండా; కథం — ఎట్లు; హత్వా — చంపటం వలన; సుఖినః — సుఖంగా; స్యామ — కాగలము; మాధవ — శ్రీ కృష్ణా, యోగమాయా శక్తి యొక్క భర్త.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
స్వజన సుఖ నిరాకరణ — ఆత్మీయ మోహం
సొంత బంధువులను సంహరించి పొందే సుఖం విషతుల్యమనే భావన
No Happiness in Killing Kin: Arjuna's Grief
అర్జునుడు తన వాదనను ఈ విధంగా ముగిస్తున్నాడు: 'ఓ మాధవా! అందువల్ల, మన సొంత బంధువులైన ఈ ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులను మరియు స్నేహితులను చంపడం మనకు తగదు. మన సొంత వారినే చంపుకుని మనం సుఖంగా ఎలా ఉండగలము? ఈ చర్య వల్ల మనకు ఎన్నటికీ సంతోషం లభించదు.'
ఇక్కడ అర్జునుడు కృష్ణుడిని మళ్లీ 'మాధవుడు' (లక్ష్మీపతి) అని సంబోధించాడు. లక్ష్మీదేవి సౌభాగ్యాన్ని, సంతోషాన్ని ఇచ్చే దేవత. అలాంటి లక్ష్మీపతి పక్కన ఉండగా, మనం ఈ ఘోర యుద్ధాన్ని చేసి సంతోషాన్ని ఎలా పొందగలము అని అర్జునుడి ప్రశ్న. బంధువులను సంహరించడం ద్వారా పొందే ఐశ్వర్యం లక్ష్మీదేవికి ఇష్టం ఉండదని, అది లక్ష్మీదేవి అనుగ్రహానికి విరుద్ధమని అర్జునుడు భ్రమపడుతున్నాడు.
కౌరవులు చేసిన అన్యాయాలు వారి నాశనాన్ని కోరి తెచ్చుకున్నాయి. వారిని శిక్షించడం ద్వారానే లోకంలో ధర్మ లక్ష్మి సుస్థిరమవుతుందని అర్జునుడు తెలుసుకోలేకపోయాడు.
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుని మోహం మరింత గాఢంగా కనిపిస్తుంది. ఆయన కృష్ణుడిని 'మాధవ' అని పిలిచి, ఐశ్వర్య ప్రదాతవైన నీవు నాకు ఈ రాజ్య భోగాలను ఎందుకు ఇస్తున్నావు అని అడుగుతున్నాడు. కానీ కృష్ణుడు ఇవ్వదలచుకున్నది కేవలం భౌతికమైన రాజ్యం కాదు, అది అర్జునుడి ఆత్మ వికాసం మరియు సనాతన ధర్మ పునరుద్ధరణ. ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకోవడమే గీత యొక్క పరమార్ధం.
మన జీవితాల్లో కూడా మనం ఒక్కోసారి తాత్కాలిక సుఖాల కోసం ధర్మాన్ని పక్కన పెడుతుంటాము. 'నా వాళ్ల కోసం' అని లంచాలు తీసుకోవడం, అబద్ధాలు ఆడటం చేస్తుంటాము. కానీ అది దీర్ఘకాలంలో మన ఆత్మకు తీవ్ర హాని కలిగిస్తుంది. నిజమైన మాధవ అనుగ్రహం కావాలంటే మనం కఠినమైన ధర్మపథంలోనే ప్రయాణించాలి. అర్జునుడు ఈ సత్యాన్ని గ్రహించేలా కృష్ణుడు మార్గనిర్దేశం చేశాడు.
లక్ష్మీదేవి యొక్క ప్రియమైన భర్త. సమస్త జీవులకు సౌభాగ్యాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని ఇచ్చే నారాయణ స్వరూపం.
కృష్ణుడు అర్జునుడికి మాధవునిగా రథసారథిగా ఉన్నాడు, అంటే పాండవుల పక్షాన లక్ష్మీదేవి ఎల్లప్పుడూ నివసిస్తుందని అర్థం. ఈ దివ్య రక్షణ ఉన్నప్పుడు అర్జునుడు ఓటమి గురించి భయపడాల్సిన పనే లేదు.