BG 1.39:బలమైన వంశ నాశనం వల్ల జరిగే పెను ముప్పును స్పష్టంగా చూడగలిగిన మనం, ఓ జనార్దనా, ఈ పాపకార్యం నుండి ఎందుకు తప్పుకోకూడదు?
యద్యప్యేతే న పశ్యంతి లోభోపహతచేతసః ।కులక్షయకృతం దోషం మిత్రద్రోహే చ పాతకమ్ ।। 38 ।।కథం న జ్ఞేయమస్మాభిః పాపాదస్మాన్నివర్తితుమ్ ।కులక్షయకృతం దోషం ప్రపశ్యద్భిర్జనార్దన ।। 39 ।।
యది అపి — అయినా సరే; ఏతే — వారు; న పశ్యంతి — చూడలేకున్నా; లోభ — దురాశ; ఉపహత — కమ్ముకున్న; చేతసః — ఆలోచనలతో; కుల-క్షయ-కృతం — బంధువులను నాశనం చేయటంలో; దోషం — తప్పు; మిత్ర-ద్రోహే — స్నేహితులపై ద్రోహం చేయటం వలన; చ — మరియు; పాతకం — పాపము; కథం — ఎందుకు; న జ్ఞేయం — తెలుసుకోరాదు; అస్మాభిః — మనము; పాపాత్ — పాపము నుండి; అస్మాత్ — ఇవి; నివర్తితుం — మరలిపోవుట; కుల-క్షయ — బంధువులను సంహరించటం; కృతం — చేసి; దోషం — నేరము; ప్రపశ్యద్భిః — తెలిసిన వారమై; జనార్దన — అందరి పోషణ, రక్షణ చూసుకునే వాడా, శ్రీ కృష్ణా.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
వివేక మార్గం — పాప నివృత్తి
అధర్మాన్ని చూసి కూడా బుద్ధిపూర్వకంగా తప్పుకోకపోవడం ఘోర దోషమనే వాదన
Turning Away from Sin: Arjuna's Logical Query
అర్జునుడు కృష్ణుడిని నిలదీస్తున్నాడు: 'ఓ జనార్దనా! కౌరవులేదో దురాశతో కళ్లు మూసుకుపోయి ఈ వినాశనాన్ని చూడలేకపోతున్నారు. కానీ, బంధువులను సంహరించడం వల్ల జరిగే ఘోరమైన అపరాధాన్ని స్పష్టంగా చూడగలిగిన వివేకవంతులమైన మనం, ఎందుకు ఈ పాపపు పని నుండి తప్పుకోకూడదు? మనం కూడా వారిలాగే ప్రవర్తించాలా?'
అర్జునుడి వాదనలో ఒక గొప్ప సామాజిక వివేకం కనిపిస్తుంది. 'ఎదుటివాడు తప్పు చేస్తున్నాడని మనం కూడా తప్పు చేయకూడదు' అనే సూత్రం ఇక్కడ వర్తింపజేస్తున్నాడు. కానీ, అర్జునుడు ఇక్కడ ఒక విషయాన్ని మరచిపోతున్నాడు. యుద్ధం చేయడం అతని వ్యక్తిగత ప్రతీకారం కోసం కాదు, అది సమాజంలో ధర్మాన్ని నిలబెట్టడానికి భగవంతుని దివ్య సంకల్పంతో చేస్తున్న విధి. యుద్ధం నుండి పారిపోవడం ధర్మం కాదని కృష్ణుడు త్వరలోనే నిరూపిస్తాడు.
అర్జునుడు ఈ శ్లోకంలో చాలా నైతిక పద్ధతిలో మాట్లాడాడు. కానీ అతని వివేకం బంధువ్యామోహం చేత ప్రభావితమైంది తప్ప నిష్పాక్షికమైనది కాదు.
ఈ శ్లోకంలో అర్జునుని నైతికత అత్యంత సమున్నతంగా కనిపిస్తుంది. ఆయన దురాశను తిరస్కరిస్తూ, బుద్ధిపూర్వకంగా పాపపు పనుల నుండి దూరంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఈ లక్షణం ఒక ఆధ్యాత్మిక సాధకునికి ఎంతో అవసరమైనది. కానీ, కర్మరంగంలో మనం ఉన్నప్పుడు మన వ్యక్తిగత నైతికత కంటే సమాజ క్షేమమే ముఖ్యం. క్షత్రియుడిగా అర్జునుడి బాధ్యత ధర్మాన్ని రక్షించడం, యుద్ధం నుండి పారిపోవడం కాదు.
శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడికి నిజమైన పాపనివృత్తి అంటే ఏమిటో బోధిస్తాడు. ఫలితాన్ని ఆశించకుండా, భగవదర్పితంగా చేసే కర్మల వల్ల ఎలాంటి పాపము అంటదు (నిష్కామ కర్మ). మనం కూడా మన జీవితాల్లో బాధ్యతల నుండి పారిపోవడానికి ఇలాంటి నైతిక సాకులను వెతుక్కుంటూ ఉంటాము. భగవద్గీత మనకు బాధ్యతలను ధైర్యంగా ఎదుర్కొనే శక్తిని ఇస్తుంది తప్ప పారిపోవాలని బోధించదు.
తప్పు అని తెలిసిన పని నుండి బుద్ధిపూర్వకంగా తప్పుకోవడం. వివేకవంతుల ప్రధాన లక్షణం.
అర్జునుడు కౌరవుల వినాశకర చర్యల నుండి తప్పుకోవాలని కోరుకుంటున్నాడు. కానీ యుద్ధభూమిలో ఆయుధాన్ని వదిలివేయడం నిజమైన నివృత్తి కాదని, అది కేవలం కర్తవ్య భ్రష్టత్వమేనని కృష్ణుడు బోధిస్తాడు.