BG 1.46:ఆయుధాలు ధరించిన ధృతరాష్ట్ర కుమారులు, ఆయుధాలు పట్టకుండా, ఎదురుదాడి చేయకుండా రథంపై కూర్చుని ఉన్న నన్ను ఈ రణరంగంలో సంహరించినా సరే, అది కూడా నాకు క్షేమకరమే అవుతుంది.
అహో బత మహత్పాపం కర్తుం వ్యవసితా వయమ్ ।యద్రాజ్యసుఖలోభేన హంతుం స్వజనముద్యతాః ।। 45 ।।యది మామప్రతీకారమశస్త్రం శస్త్రపాణయః ।ధార్తరాష్ట్రా రణే హన్యుః తన్మే క్షేమతరం భవేత్ ।। 46 ।।
అహో — అయ్యో; బత — దారుణ ఫలితాలు; మహత్ — పెద్ద; పాపం — పాపాలు; కర్తుం — చేయుటకు; వ్యవసితాః — సిద్ధ పడితిమి; వయం — మనము; యత్ — ఎందుకంటే; రాజ్య-సుఖ-లోభేన — రాజ్య సుఖములపై కాంక్షతో; హంతుం — చంపుటకు; స్వ-జనమ్ — సొంత బంధువులను; ఉద్యతాః — అభిలాషించి; యది — ఒకవేళ; మామ్ — నన్ను; అప్రతీకారమ్ — ప్రతిఘటించకుండా; అశస్త్రం — ఆయుధాలు లేకుండా; శస్త్ర-పాణయః — చేతిలో ఆయుధములు ధరించినవారు; ధార్తరాష్ట్రాః — ధృతరాష్ట్రుని తనయులు; రణే — యుద్ధభూమి యందు; హన్యుః — చంపినా; తత్ — అది; మే — నాకు; క్షేమ-తరం — మంచిదే; భవేత్ — అవుతుంది.
ఈ పాఠ్యంలో ఏదైనా తప్పు లేదా పాఠాంతరం గమనించారా? తప్పులు మరియు సవరణలను తెలియజేయడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
నిరాయుధ త్యాగం — శరణాగతి
ఆయుధాలు లేని తన్ను శత్రువులు సంహరించినా సంతోషమేననే ఆత్మత్యాగ నిశ్చయం
Unarmed and Resisting: Better to Die than to Slay
అర్జునుడు తన అంతిమ నిర్ణయాన్ని ప్రకటిస్తున్నాడు: 'ఒకవేళ చేతుల్లో ఆయుధాలు ధరించిన ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులు, ఆయుధాలు ధరించకుండా, ఎదురుదాడి చేయకుండా రథంపై కూర్చుని ఉన్న నన్ను ఈ యుద్ధభూమిలో సంహరించినా సరే... అది కూడా నాకు క్షేమకరమే, నా మేలు కోసమే అవుతుంది. నేను మాత్రం ఎదురు తిరగను.'
అర్జునుడు ఆయుధాన్ని వదిలివేయడం నిజమైన అహింస కాదు, అది క్షత్రియ ధర్మానికి ద్రోహం చేయడమే. పిరికితనంతో చావడం ఎన్నటికీ కీర్తిని ఇవ్వదు.
అర్జునుడు ఇక్కడ పరమ శాంతిని ప్రదర్శిస్తున్నట్లు కనిపిస్తున్నాడు. 'క్షేమతరం భవేత్' (నాకు క్షేమమే అవుతుంది) అన్నాడు. ఈ మాటలలో తీవ్రమైన మానసిక వేదన, వైరాగ్య భ్రాంతి దాగి ఉన్నాయి. ఎదుటివాడు తప్పు చేస్తున్నాడని మనం ఆయుధాన్ని కిందపడేస్తే, అది అధర్మానికి లొంగిపోవడమే అవుతుంది. లోకంలో చెడు పెరగడానికి చెడ్డవాళ్ల క్రూరత్వం కంటే, మంచివాళ్ల నిశ్శబ్దమే ప్రధాన కారణం. కృష్ణుడు అర్జునుడిని ఈ నిశ్శబ్దాన్ని వీడి శంఖారావం చేయమన్నాడు.
మన జీవితంలో కూడా మనం కష్టాలు ఎదురైనప్పుడు 'నాకెందుకులే' అని ఆయుధాన్ని (శక్తిని) వదిలేసి చేతులు కట్టుకుని కూర్చుంటాము. కానీ అది సమస్యను పరిష్కరించదు, సమస్యను మరింత పెంచుతుంది. భగవంతుడు మనకు శక్తులను ఇచ్చింది ధర్మాన్ని రక్షించడానికి, సమస్యలను ఎదుర్కోవడానికే తప్ప పారిపోవడానికి కాదు. అర్జునుడి ఈ బలహీనతను శ్రీకృష్ణుడు తన దివ్యోపదేశం ద్వారా సమూలంగా నిర్మూలించి, అతనిని సమరానికి ఉన్ముఖుడిని చేశాడు.
శత్రువులు దాడి చేస్తున్నా సరే, ఎలాంటి నిరోధమూ చేయకుండా నిశ్శబ్దంగా చావడానికి సిద్ధపడటం.
అర్జునుడు ఈ నిశ్చయానికి వచ్చాడు, కానీ అది క్షత్రియ ధర్మానికి విరుద్ధం. అధర్మాన్ని చూసి కూడా ఎదిరించకపోవడం సమాజానికి చేసే అతి పెద్ద ద్రోహం.